تحليل پيشران هاي راهبردي موثر بر اعتماد عمومي به دولت جمهوري اسلامي ايران با رويكرد آينده نگاري

هدف: اعتماد عمومي به دولت ها امروزه با چالش هاي جدي و فزاينده اي روبه رو شده است كه لزوم تلاش براي تاثيرگذاري مثبت در روند آينده آن را دوچندان نموده است. اين پژوهش با رويكرد آينده نگاري و با هدف شناسايي عوامل راهبردي موثر بر آينده اعتماد عمومي به دولت جمهوري اسلامي ايران در افق 1424 انجام شده است. پژوهش حاضر از لحاظ ماهيت، توصيفي-تحليلي و از لحاظ روش شناسي، مبتني بر رويكرد آميخته طرح اكتشافي (كيفي-كمي) است. بنابراين پس از انجام مطالعات كتابخانه اي و ادبيات موضوع و نيز مصاحبه با خبرگان، فهرستي از عوامل موثر آينده اعتماد عمومي به دولت ج.ا.ايران به دست آمد و با استفاده از روش دلفي، اين عوامل از 58 مورد به 15مورد تقليل يافتند. سپس با بهره-گيري از روش تحليل ساختاري، ماتريس تاثير متقاطع طراحي شد و با تشكيل پانلي شامل 11 نفر از خبرگان و جمع-آوري نظرات آنان درباره تاثيرگذاري عوامل بر يكديگر، داده ها وارد ماتريس شدند. با تحليل داده هاي برآمده از ماتريس با نرم افزار ميك مك، ميزان تاثيرگذاري و تاثيرپذيري هر كدام از عوامل ارزيابي شد. براساس نتايج اين پژوهش، پنج عامل شامل مبارزه با فساد، شفافيت، عدم ترجيح منافع فردي بر منافع عمومي، تحقق عدالت اجتماعي و صداقت و راست گويي مسئولين به عنوان پيشران هاي راهبردي موثر بر آينده اعتماد عمومي به دولت ج.ا.ايران شناسايي شدند