تحليل پديدارشناسانه قلمرو مفهومي پديده يادگيري بين سازماني

هدف از نگارش اين مقاله تحليل قلمرو مفهومي پديده يادگيري بين سازماني است. در اين مطالعه از مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته براي گردآوري داده ها و از روش پديدارشناسي به عنوان استراتژي تحقيق بهره به عمل آمد. جهت تبيين قلمرو مفهومي اين پديده، ساختاري از معنا و مفهوم، مشخصات، عوامل فراگيرنده، و آثار و پيامدهاي آن ترسيم گرديد تا بتوان مرزهاي تمييز دهنده ايجاد نمود. معنا و مفهوم اين پديده زماني معنادار خواهد بود كه عواملي همچون 1) به اشتراك گذاري، بهينه يابي، و بومي سازي؛ 2) ادراك از موفقيت پروژه؛ 3) اخذ بازخورد و پايش و اصلاح فرايند وقوع يابد، مشخصات پديده شامل آسيب شناسي، برنامه ريزي و سازماندهي مشترك؛ و بهره گيري از خرد جمعي؛ عوامل فراگيرنده شامل توسعه همكاري مجازي؛ و بهره گيري از تجارب برون سازماني؛ پيامدها شامل ايجاد هم گرايي و هم افزايي؛ و ايجاد فرهنگ و فضاي يادگيري و ياددهي؛ و آسيب ها نيز شامل كمبود بودجه و امكانات براي انجام وظايف محوله؛ و نياز به تقويت زير ساخت هاي اقتصادي، مديريتي و اجتماعي، مي باشد. با تبيين قلمرو يادگيري بين سازماني و ايجاد مرزهاي منحصر به فرد، اين مطالعه ارزش افزوده اي را به اين حوزه مفهومي افزوده است.