ارايه مدل درجه بندي ادارات امور شعب و سرپرستي ها با دو رويكرد بانكداري نوين و ادغام شعب با استفاده ازAHP و DEA

هدف: هدف اين تحقيق تبيين معيارهاي درجه بندي ادارات و سرپرستي هاي شعب در بانكداري با دو رويكرد بانكداري نوين و ادغام شعب مي باشد. ضرورت: در گام اول بايستي مدل كارايي مناطق و سرپرستي ها بررسي شود، درخصوص سنجش كارايي بانك ها مطالعات مختلفي يافت شده كه گاهاً نتايج متناقضي نيز داشته اند اما با عنايت به دو رويكرد همزمان بانكداري نوين و ادغام شعب، درخصوص تبيين چارچوب بررسي كارايي در سطح سرپرستي ها و ادارات شعب تاكنون تحقيقي يافت نشده است. روش شناسي: در اين تحقيق براي تعيين معيارهاي درجه بندي ادارات امور شعب و سرپرستي ها از تحليل سلسله مراتبي (AHP) استفاده مي شود و براي درجه بندي از تحليل پوششي داده ها (DEA) استفاده مي گردد. يافته‌ها: از بين ۲۷ اداره امور شعب و سرپرستي هاي بانك، ۱۱ اداره امور شعب و سرپرستي داراي كارايي نسبي ۱۰۰% هستند كه عبارتند از امور شعب و سرپرستي هاي آذربايجان غربي، ايلام، تهران بزرگ، خراسان رضوي، زنجان، قزوين، قم، كردستان، كهگيلويه وبوير احمد، مركزي و هرمزگان . نتيجه‌گيري: كل ادارات امور شعب و سرپرستي هاي بانك كارا عمل نمي كند. ۱۱ اداره امور شعب و سرپرستي كشور طي سال هاي ۱۳۹۵-۱۴۰۰ بطور كلي همواره كارا عمل كرده اند. مديريت اين اداره امور شعب و سرپرستي ها مي تواند مورد تشويق قرار گرفته شود و به عنوان الگويي براي ساير اداره امور شعب و سرپرستي ها قرار گيرد. هر چند، روش تحليل پوششي داده ها به خوبي براي هر اداره امور شعب و سرپرستي الگو ها را معرفي مي كند.