مخاطرات تكنولوژي هاي نوين بر امنيت اجتماعي با تاكيد بر تحولات اخلاقي و ارزشي

زمينه و هدف: تكنولوژي‌ها به عنوان واقعيت گريزناپذير جهان امروز پديده‌هاي در حال گسترشي هستند كه خميرمايه پيشرفت افراد، سازمان‌ها و جوامع را تشكيل مي‌دهند. اين ابداعات در كنار محاسن بيشماري كه در فرايند تمدن‌سازي و جامعه‌سازي بشر در طول تاريخ داشته‌اند،آثار مخرب و اخلالگري را نيز در حوزه‌هاي مختلف از جمله حوزه امنيت اجتماعي با زمينه‌سازي محيط بزه‌ديدگي و بزهكاري افراد فراهم مي‌سازند. از طرفي، عمده پژوهش‌ها به تحليل و بررسي عوارض مخرب فني- صنعتي تكنولوژي پرداخته‌اند و كمتر به آثار مخرب و اخلالگر فناوري‌ها در سطح سازماني و بالاخص، نظام‌هاي اخلاقي و ارزشي در پارادايم معرفتي كه امنيت اجتماعي را با مخاطره مواجه مي‌سازند، توجه داشته‌اند.روش: روش مورد استفاده در سازماندهي و انجام تحقيق در اين پژوهش، «تحليلي-توصيفي» است و تلاش مي‌گردد با استفاده از اصول منطقي و علمي و با تكيه بر داده‌هاي مراجع معتبر علمي، به تبيين و توصيف دقيق پديده‌هاي مورد بحث پرداخته شود.يافته‎ ها: يافته‌ها بيانگر آن است كه اختلالات عميق فناوري‌ها در عصر حاضر معطوف به اختلالات در سطوح مختلف فني، سازماني و پارادايمي- معرفتي است كه بالاخص، در حوزه ارزشي-اخلاقي آثار مخرب بنياديني را در امنيت اجتماعي بر جاي خواهند گذاشت.نتايج: مطابق طبقه‌بندي نوين ارائه‌شده در اين پژوهش كه منطبق با پيچيدگي‌هاي عصر حاضر مي‌باشد و  توجه به نتايج حاصله از اختلالات پارادايمي فناوري‌ها، پيشنهاد مي‌شود كه با استفاده از رويكرد «پيشيني» در فرايندي آينده‌پژوهانه در حوزه‌هاي مختلف تصميم‌سازي، تقنيني و جرم‌شناسانه، اين آثار شناسايي و در اقدامي پيشگيرانه از پيامدهاي مخرب آن در عرصه امنيت اجتماعي جلوگيري به عمل آيد.