كاربرد پتروگرافي و ژئوشيمي رسوبات پادگانه اي ديرينه در تعيين ناحيه منشأ و نرخ هوازدگي، بيرجند، خراسان جنوبي

محدوده مورد مطالعه شامل نهشته هاي آبرفتي نئوژن شهر بيرجند است كه از نظر زمين شناسي به عنوان بخشي از پهنه ساختاري شرق ايران در نظر گرفته مي شود. در مطالعات پتروگرافي، از 200 قطعه گراولي و 10 نمونه ماسه سنگي كمك گرفته شده است در حالي كه، براي مطالعات شيمي رسوبات از 13 نمونه گل سنگي و 2 نمونه ماسه سنگي استفاده شده است. بررسي پتروگرافي نمونه هاي فوق نشان دهنده حضور ذرات با كاني شناسي متفاوت در رسوبات آبرفتي مورد نظر است كه علاوه بر كوارتز در آن ها فراواني خرده سنگ هاي آذرين و رسوبي قابل توجه است. ترسيم نتايج آناليز اكسيد هاي عناصر اصلي و عناصر فرعي نمونه هاي فوق در نمودارهاي ارائه شده در اين زمينه، وجود سنگ هاي آذرين مافيك تا حدواسط و سنگ هاي رسوبي در ناحيه منشأ رسوبات را منعكس مي كند. بررسي واحد هاي سنگي اطراف محدوده مورد مطالعه نشان مي دهد كه منشأ قطعات گراولي ذرات ماسه اي احتمالا از واحدهاي افيوليتي كرتاسه، واحدهاي فليشي كرتاسه پسين تا ائوسن، سنگ هاي رسوبي آواري-كربناته پالئوژن و سنگ هاي ولكانيكي و رسوبي جوان تر كه در اطراف محدوده مورد نظر رخنمون دارند. بررسي كاني شناسي، بلوغ بافتي و تركيبي رسوبات به همراه ارزيابي شاخص هاي هوازدگي شيميايي نشان مي دهد كه رسوبات آبرفتي ذكر شده در نزديك منشأ بر جاي گذاشته شده و هوازدگي متوسط تا ضعيفي را متحمل شده اند.