اكوتوريسم و پايداري محيط زيست روستايي در شهرستان رودبار

اكوتوريسم پاسخگوي نيازهاي فعلي زيست‌بوم‌ها است و به‌جاي صدمه زدن به محيط‌زيست، به حفظ و بسط فرصت‌هايي براي تداوم حيات آن‌ها در آينده كمك مي‌كند. انگيزه اصلي در اكوتوريسم پايدار، سفر به طبيعت و بازديد از جذابيت‌هاي طبيعي ناحيه‌اي خاص ازجمله ويژگي‌هاي كالبدي و فرهنگ بومي آن است. هدف پژوهش حاضر واكاوي اثرات اكوتوريسم بر پايداري زيست‌محيطي نواحي روستايي شهرستان رودبار است. روش تحقيق در اين مطالعه توصيفي-تحليلي است. جمع‌آوري اطلاعات از طريق مطالعات اسنادي، كتابخانه‌اي، پرسشنامه و نظرسنجي از صاحب‌نظران و مسئولين و مشاهدات ميداني صورت گرفته است. براي تحليل داده‌ها نيز از نرم‌افزارهاي ArcGIS و Spss و آزمون ANOVA و روش مدل سنجش پايداري پرسكات آلن استفاده‌شده است. نتايج تحقيق نشان داد ميزان درجه سطح پايداري زيست‌محيطي در روستاهاي مورد مطالعه متفاوت است به‌طوري‌كه روستاي شيركوه با ميزان پايداري 723/0 (سطح خوب) در بالاترين سطح پايداري در بين روستاهاي مورد مطالعه دارد. روستاهاي حليمه جان با 689/0 و شهربيجار نيز با 687/0 در جايگاه‌هاي بعدي قرارگرفته‌اند. روستاي كلشتر با 182/0 بدترين سطح پايداري را داشته و در وضعيت ناپايدار قرار دارد. همچنين نتايج آزمون آنووا در شاخص‌هاي زيست‌محيطي نشان داد كه روستاهاي شيركوه، حليمه‌جان و شهربيجار، با توجه به بررسي‌ نتايج داده‌هاي بدست آمده و نظرات متخصصان رتبه‌هاي اول تا سوم قرارگرفته و از ميانگين سطح پايداري مطلوبي برخوردار هستند. روستاي كلشتر نيز در پايين‌ترين رتبه قرار دارد. در نهايت مي توان گفت اكوتوريسم در محدوده مورد مطالعه قابليت اين را دارد كه بنيان توسعه گردشگري سبز در فضاهاي روستايي بنا نهد.