نقش واسطه اي توانمندسازي روانشناختي در رابطه حمايت اجتماعي ادراك شده و روحيه كارآفريني دانشجويان كارشناسي دانشگاه بيرجند

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه اي توانمندسازي روانشناختي دررابطه حمايت اجتماعي ادراك شده و روحيه كارآفريني دانشجويان كارشناسي دانشگاه بيرجند صورت گرفت. روش پژوهش توصيفي- همبستگي و جامعه آماري شامل دانشجويان كارشناسي دانشگاه بيرجند به تعداد 8304 نفر كه با استفاده از نمونهگيري تصادفي ساده تعداد 380 نفر انتخاب گرديد. براي سنجش متغيرحمايت اجتماعي ادراكشده از پرسشنامه زيمت و همكاران) 1988 (، توانمندسازي روانشناختي ازپرسشنامه اسپريتزر وميشرا) 1995 ( و روحيه كارآفريني از پرسشنامه وطن خواه و رضايي مقدم (1394) استفاده شد. روايي محتوايي پرسشنامه توسط متخصصان تأييد شد. ضريب پايايي پرسشنامه ها با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد شد. در خصوص الگوي معادلات ساختاري هنگامي كه متغير حمايت اجتماعي ادراكشده، متغير پيشبين در نظر گرفته شد و روحيه كارآفريني متغير ملاك بودنداز برازش خوبي برخوردار بود و روابط بين مؤلفه هاي حمايت اجتماعي ادراك شده و روحيه كارآفريني در سطح 0/05 معنادار بود.يافته ها در مورد متغير ميانجي نشان داد كه توانمندسازي روانشناختي نقش ميانجي ايفا ميكند.