نقش مولفه‌هاي كالبدي – محيطي بر پايداري اجتماعي در محله بان برز شهر ايلام

هدف اين پژوهش بررسي نقش مولفه‌هاي كالبدي – محيطي بر پايداري اجتماعي در محله بان برز شهر ايلام است اين شهر اخيراً از رشد جمعيتي و كالبدي چشمگيري برخوردار بوده است، از جمله نتايج اين رشد شتابان ناهمگون شكل گيري مناطق اسكان غير رسمي در اين شهر است. مقاله حاضر با روش توصيفي تحليلي و روش گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي و ميداني به‌كمك پرسش‌نامه انجام يافته‌است. متغير مستقل را شاخص‌هاي كالبدي- محيطي و متغير وابسته اين پژوهش شاخص‌هاي پايداري اجتماعي است. جامعه آماري پژوهش را ساكنين محله بان برز شهر ايلام تشكيل مي‌دهند و روش نمونه گيري به‌صورت تصادفي بوده كه بر اساس فرمول كوكران تعداد نمونه 384 نفر تعيين شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون و آنوا استفاده شده‌است. متغيرهاي فرم فضا، نفوذپذيري، فضاي سبز در مجموع 8/78 درصد از تغييرات را در پايداري اجتماعي پيش‌بيني، مي‌نمايند. بالاترين ارتباط معناداري مربوط به فرم و فضا (01/0 P، 0542/0 r=) و پايين‌ترين ضريب همبستگي مربوط به مولفه محصوريت (01/0 P، 0438/0r=) است. تأثير متغيرهاي كالبدي – محيطي نشان داد كه تمام متغيرهاي شش‌گانه (فرم فضا، نفوذپذيري، كف‌سازي و مبلمان شهري، فضاي سبز، محصوريت، رنگ آميزي و ظاهر ابنيه) تأثير مستقيم بر پايداري اجتماعي در محدوده مورد مطالعه دارند. نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه در حالت كلي بين مؤلفه‌هاي مولفه‌هاي كالبدي – محيطي با پايداري اجتماعي رابطه مستقيم و پيوستگي معنادار آماري وجود دارد.