اثرپيش تيمار با غلظت‌هاي مختلف اوره بروي خصوصيات فيزيولوژيكي و بيوشيمايي ذرت (Zea mays L.) تحت تنش شوري

به منظور بررسي اثر پيش‌تيمار با غلظت‌هاي مختلف اوره روي خصوصيات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي ذرت تحت تنش شوري، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي در سه تكرار در دانشگاه محقق اردبيلي در سال 1401 اجرا گرديد. فاكتورهاي مورد بررسي سطوح مختلف شوري (صفر، 100 و ۲۰۰ ميلي‌مولار) و سطوح مختلف محلول اوره (صفر، 1.5 و ۳ درصد) بود. نتايج نشان داد شوري درصدجوانه‌زني، سرعت جوانه‌زني، يكنواختي جوانه‌زني، طول ريشه‌چه و ساقه‌چه، وزن تر و خشك ريشه‌چه و ساقه‌چه را كاهش داد. ولي پيش‌تيمار با اوره اين صفات را بهبود بخشيد. بيش‌ترين ميانگين مدت جوانه‌زني در شوري200 ميلي‌مولار و شاهد (آب مقطر) مشاهده شد. فعاليت آنزيم‌هاي كاتالاز و پراكسيداز با تشديد شوري افزايش يافتند و بيش‌ترين مقدار آن‌ها در شوري 200 ميلي‌مولار مشاهده شد. پيش‌تيمار با محلول اوره 3 درصد اين آنزيم‌ها را بهبود بخشيد. فعاليت آنزيم‌ سوپراكسيد ديسميوتاز در پرايمينگ با اوره 3 درصد و شوري200 ميلي‌مولار نسبت به شاهد حدود 61 درصد افزايش نشان داد. آنزيم آميلاز و پروتئين در پيش‌تيمار با اوره 3 درصد و بدون شوري نسبت به شاهد به ترتيب حدود 73 و 70 درصد افزايش نشان دادند. با توجه به نتايج مشاهده شده بذرهاي پرايم شده با محلول اوره 3 درصد بيش‌ترين تاثير را در شرايط تنش شوري روي ذرت داشتند.