بررسي اثر پرايمينگ بر ويژگي هاي جوانه زني و رشدي ارقام چغندر قند (Beta Vulgaris L) در شرايط شوري

اين مطالعه با هدف بررسي اثر تيمارهاي پرايمينگ (شاهد بدون پرايمينگ، هيدروپرايمينگ، پرايمينگ با نيترات پتاسيم 0.25 درصد و پرايمينگ با نيترات پتاسيم 0.5 درصد) بر خصوصيات جوانه زني ارقام چغندرقند و خصوصيات رشدي در شرايط شوري در پنج سطح (0، 4 ،8 ،12و 16 دسي‌زيمنس بر متر) بر جوانه‌زني و رشد گياهچه در چهار تكرار در پتري ديش در شرايط آزمايشگاهي به صورت آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي اجرا گرديد. نتايج نشان داد كه تاثير پرايمينگ بذر و تنش شوري بر ميانگين مدت جوانه زني، ضريب سرعت جوانه زني، واريانس جوانه زني، يكنواختي سبز شدن، طول ريشه چه، طول ساقه، وزن خشك ساقه و ريشه، محتواي آب نسبي، كلروفيل a كلروفيل b و كارتنوئيد معني‌دار بود. نتايج نشان داد كه در هر سه ژنوتيپ تعداد بذور جوانه زده با افزايش سطح شوري، كاهش نشان داده و در سطوح شاهد و استفاده از آب در عامل پرايمينگ، اين كاهش به نسبت تعديل شده است. با افزايش غلظت نمك تا سطح 12 دسي زيمنس، محتواي آب نسبي به طور سيگموئيدي افزايش يافته و در دو سطح 12 و 16 دسي زيمنس، روند نسبتا ثابتي نشان داد. در اكثر صفات مورد بررسي، رقم شكوفا نسبت به ديگر ژنوتيپ‌ها، واكنش كمتري نشان داده است.در بررسي روند واكنش ژنوتيپ‌ها به سرعت، واريانس و همگني جوانه زني در سطوح پرايم و شوري با افزايش غلظت شوري، كاهش نشان داده است .