مباني فلسفي آموزشي حِكمي مبتني بر فرا عقلانيت براي تحقق انسان حكيم

طراحي آموزشي حِكمي ( حكمت بنيان ) مدل سازي شد . اين مدل طراحي آموزشي پژوهش محور ، براي طراح آموزش شرايطي فراهم مي كند تا مطابق با ابعاد يادگيري مطلوب، مفروضات ، عادات و الگوهاي ذهني خود را در هر طراحي آموزشي مورد بازبيني و تجديد نظر قرار دهد و به خلق مدل يادگيري متناسب با موقعيت و شرايط مطلوب بپردازد مدل طراحي آموزشي حِكمي ابتدا از تبيين و تفسير انسان مطلوب شروع و با تبيين و تفسير انسان محقق ادامه مي يابد. هر مرحله مبتني بر متدهاي پژوهشي كيفي با كاوش در منابعي كه مي تواند انسان مطلوب و انسان محقق را تبيين نمايد، اجرا مي گردد و سپس براي تبيين و تفسير تغيير انسان محقق به انسان مطلوب عناصر طراحي آموزشي با طرح سوال از مطلوبيت ها و قياس آن با انسان محقق ، تغيير انسان محقق از انسان محقق مطلوب استنطاق و استنتاج مي شود و در نهايت ابعاد طراحي آموزشي حكمي سازماندهي مي گردد. انسان مطلوب در اين بررسي انسان حكيم تبيين گرديد و عناصر طراحي آموزشي شامل تببين وتفسير ابعاد يادگيري حكيمانه( حكمت آموزي)، اهداف يادگيري حكيمانه، توليد محتوا، نقش و تبحرمعلم( حكمت ورز) و شاگرد( حكمت آموز)حكيم، تدريس( حكمت ورزي)، سنجش و ارزشيابي حكيمانه براي رسيدن به انسان حكيم طراحي گرديد. اين پژوهش اولين تلاش براي طراحي آموزشي مبتني بر يك رويكر بومي است و در حد يك نظريه جديد نگاه متفاوت به ابعاد يادگيري دارد چرا كه مبتني بر ابعاد حكمت، فرا عقلانيت كه تلفيق عرفان و فلسفه استدلالي است،طراحي شد و عناصر طراحي آموزشي نيز براي تحقق چنين ابعادي از يادگيري نسبت به تمام پارادايم ها و رويكردها ي موجود كاملا متفاوت طراحي شد.