بررسي تكامل دنيوي انسان از ديدگاه ملاصدرا

پژوهش حاضر با روشي توصيفي - تحليلي به دنبال پاسخ گويي و تحليل سوال تكامل دنيوي انسان از نظر ملاصدراچكونه است؟ مي باشد وآنچه نگارندگان درنتيجه اين پژوهش به آن رسيده اند اين است كه ازديدگاه صدرا آدمي به مقتضاي فطرتش در حال حركت به سوي كمال است، تكامل انسان در دنيا از همان ابتداي پيدايش و وجود يافتن او تا انتهاي وجود جسماني و وارد شدن او به نشئه برزخي كه ابتداي تكامل انسان در برزخ و انتهاي تكامل انسان در دنيا است را شامل مي شود. صدرا انسان را موجودي با مراتب تشكيكي مي داند و با استفاده از حركت جوهري تكامل وجودي انسان را نشان مي دهد، از نظر وي تكامل، حركت از نقص به سوي كمال مي باشد و تكامل در دنيا را پرورش فضايل و ملكات به حساب مي آورد؛ با پرورش نفس است كه انسان مي تواند به مرتبه قدسيه و عقل مستفاد برسد. ملاصدرا معتقد است سعادت حقيقي انسان در گروه كمال نظري و عملي انسان بوده كه بر اثر اعمال و افعال پاك و منزه شدن از بدي ها و همچنين به كمك تفكر و تفحص به امورعقلي به سعادت واقعي مي رسد. مراتب تكامل انسان با حدوث جسماني آغاز و در ادامه، وجودي مادي مثالي، مثالي و در ادامه تكامل در برزخ ممكن است به موجودي عقلي نيز تبديل گردد. عواملي كه براي تكامل يافتن انسان در دنيا وجود دارد را بر مي شمارد و همچنين غايت انسان را سعادت حقيقي مي داندومعتقداست در برزخ نيز تكامل ادامه دارد.پس درنتيجه عالم برزخ با تفاوت در نشئه استمرار دنيا است.