بهينه‎سازي حذف فسفات از فاضلاب صنعتي در رآكتور ناپيوسته متوالي و واحد هوادهي گسترده

امروزه به‌دليل نياز فزاينده به آب، حفاظت از منابع آبي در مقابل آلودگي‌ها به ويژه جلوگيري از نشت فاضلاب و استفاده مجدد پساب، يكي از اولويت‌هاي اصلي جوامع بوده و سرمايه‌گذاري گسترده براي تصفيه فاضلاب، امري اجتناب‌ناپذير شده است. براي دستيابي به كارايي مناسب تصفيه با حداقل هزينه، پايش پيوسته فرايندهاي بهره‌برداري متناسب با تغييرات كمّي و كيفي فاضلاب ورودي موردنياز است؛ به همين دليل، توسعه ابزارهاي لازم و شبيه‌سازي عملكرد سيستم‌هاي تصفيه فاضلاب، اهميت بيشتري يافته است. در اين پژوهش، شبيه‌سازي عملكرد تصفيه‌خانه فاضلاب صنعتي در نرم‌افزار BioWIN براي حذف بيولوژيكي و شيميايي فسفر، و تغيير برنامه عملكردي سيستم رآكتور ناپيوسته متوالي براي دستيابي به بهترين كارايي، انجام شد و شرايط مختلف بهره‌برداري با تلفيق بازگشت لجن به واحد بي‌هوازي، تبديل واحدهاي بي‌هوازي سري دوم به هوازي و تزريق مقدار مختلف نيتروژن به واحد هوازي در دو سيستم SBR و MBBR، تحليل شد. بنابر نتايج به‌دست آمده در سيستم SBR، بهترين شرايط كاركرد با تلفيق بازگشت لجن به ميزان m^3/day 1.27 از مخزن ته‌نشيني به واحد بي‌هوازي، تبديل واحدهاي بي‌هوازي سري دوم به واحد هوازي و تزريق محلول نيتروژن g/L 10 با دبي m3/day 1 به‌دست آمد؛ به‌طوري‌كه بعد از گذشت 2 هفته ميزان فسفات در خروجي تصفيه‎خانه به صفر كاهش يافت. در سيستم MBBR، هر يك از راه‌حل‎هاي تزريق منبع نيتروژن، هوادهي كافي و تزريق آلوم، مي‎تواند غلظت فسفات در پساب خروجي را به صفر كاهش دهد. نرخ تزريق نيتروژن و درصد بازگشت لجن در سيستم SBR و انتخاب دوز مناسب تزريق آلوم و ميزان هوادهي در سيستم MBBR متغيرهاي كليدي تصفيه فاضلاب هستند؛ براي دستيابي به شرايط بهينه حذف فسفر، حد مطلوب هر يك از اين متغيرهاي اصلي با شبيه‌سازي و در نظرگيري عوامل فني، اجرائي و اقتصادي، انتخاب مي‌شود.