بررسي تأثير نانوذرات تيتانيوم دي‌اكسيد بر عملكرد غشاهاي پلي‌ونيل‌كلرايد در جداسازي هيوميك اسيد

با توجه به مشكلات كيفيت آب و قوانين سخت‌گيرانه وضع شده براي تصفيه آب‌هاي آشاميدني، نياز به استفاده از روش‌هاي مؤثرتر و اقتصادي تر براي حذف آلاينده هاي آب حس مي‌شود. در اين بين استفاده از فرايندهاي غشايي، يكي از مهم‌ترين روش ها براي حذف هر چه بهتر آلاينده ها محسوب مي شود. بر اين اساس در پژوهش حاضر، غشاهاي ميكرو متخلخل پلي ونيل كلرايد (PVC) حاوي نانوذرات تيتانيوم دي اكسيد (TiO2) به روش جدايش فازي با القاي ضدحلال جهت كاربرد در جداسازي هيوميك اسيد به عنوان مدل آب آلوده ساخته شد. نتايج بدست آمده نشان داد كه غشاي حاوي 3 درصد وزني از نانوذرات بيشترين ميزان گذردهي آب خالص را با مقدار l/m2h 146/2 دارا مي باشد. همچنين، تحليل نتايج حاصل از مقدار پس زني هيوميك اسيد نشان داد، غشاي داراي 2 درصد وزني از نانوذرات داراي بيشترين بازده جداسازي با مقدار %80 بود.