توسعه روش مكان‌يابي بانك نشا برنج با استفاده از رهيافت تركيبي فازي-ويكور-تاپسيس

طي سال‌هاي اخير، كشاورزان همواره با افزايش هزينه‌هاي كارگري مواجه بوده‌اند. ادامه اين روند عرصه را بر كشاورزان تنگ‌تر خواهد كرد. استفاده از ماشين نشاكار برنج و گسترش و توسعه مكانيزاسيون در فرايند توليد برنج مي‌تواند نقش مهمي در غلبه بر سختي‌هاي توليد اين محصول راهبردي و محدوديت‌هاي اقليمي و زماني زراعت داشته باشد. مطالعه حاضر به جانمايي براي ايجاد بانك نشا برنج در شهرستان فومن از توابع استان گيلان به‌عنوان يكي از زيرساخت‌هاي مهم مكانيزاسيون زراعت برنج با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي پرداخته است. بدين منظور چندين معيار، مورداستفاده قرار گرفته است. جهت وزن‌دهي پارامترهاي مؤثر مكان‌يابي از روش آنتروپي شانون بهره گرفته شد. براين‌اساس، معيارهاي تعداد بانك نشا، تعداد بهره‌بردار و سطح تسطيح اراضي بالاترين رتبه را كسب كردند. سپس رتبه‌بندي دهستان‌هاي شهرستان فومن به روش فازي ويكور و وزن معيارها انجام شد. در ادامه، روستاهاي موجود در دهستان منتخب به كمك تحليل تاپسيس مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفت. نتايج تحليل ويكور فازي نشان داد كه دهستان لولمان و روستاي خشك‌نودهان بالا به‌ترتيب بهترين دهستان و روستا براي استقرار بانك نشا در شهرستان فومن هستند.