بررسي روند اپيدميولوژيك ميزان زايمان سزارين در استان همدان، ايران طي سال‌هاي 1377 تا 1398 با استفاده از مدل رگرسيون نقاط اتصال

سابقه و هدف: با توجه به روند روبه‌رشد ميزان سزارين در سال‎هاي گذشته در ايران، برنامه‌ي ترويج زايمان طبيعي به‌عنوان يكي از برنامه‌هاي طرح تحول نظام سلامت در سال 1393 به اجرا درآمد. در اين پژوهش، روند تغييرات درصد زايمان سزارين به دنبال اجراي اين برنامه در استان همدان ارزيابي شده است. مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر با بهره‌گيري از داده‌هاي ثانويه به‌صورت مطالعه‌اي طولي با هدف بررسي روند تغييرات ميزان زايمان سزارين در بازه‌ي زماني 22ساله انجام شد. داده‎هاي مورد نياز اين مطالعه شامل موارد زايمان انجام‌شده از فروردين 1377 تا اسفند 1398 به‌تفكيك نوع زايمان بود. آناليز آماري اين مطالعه به‌روش رگرسيون نقاط اتصال با استفاده از نرم‌افزار joinpoint صورت پذيرفت. يافته‌ها: درصد زايمان‎هاي سزارين در كل استان، در بازه‌ي زماني مورد مطالعه، همواره روند افزايشي داشته است و از حدود 32 درصد در سال 1377، به حدود 48 درصد در سال 1398 رسيده است. نتايج رگرسيون نقاط اتصال نشان داد كه به‌طور كلي، در استان همدان، سالانه، 1.9 درصد (فاصله‌ي اطمينان 95 درصد: 0.7 تا 3) افزايش سزارين در روند مشاهده مي‎شود ( 0.05 P). اين روند تغييرات نقاط شكستي دارد كه هيچ‌يك با زمان اجراي طرح تحول نظام سلامت منطبق نيست. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، هرچند طرح تحول توانسته است شيب روبه‌افزايش درصد زايمان‎هاي سزارين را كاهش دهد، اين ميزان تغييرات زياد نبوده است و نتوانسته اهداف ازپيش‌تعيين‌شده در طرح تحول سلامت را محقق كند.