تطبيق قاعدۀ فقهي لا ضرر بر ترويج يوگا‏

امروزه يوگا كه فقط يك ورزش نيست، شهرتي جهاني يافته است. به نظر مي‌رسد زماني كه افراد ساير اديان از يوگا استفاده مي‌كنند، باورهاي هندو آگاهانه يا ناخودآگاه در پس زمينه ذهن آنها حضور پيدا مي‌كند. بنابراين شكل ظاهري و عملي يوگا را نمي‌توان ورزش يا تمريني بدني و فاقد هرگونه عقبه فكري و عقيدتي در نظر گرفت. هدف از پژوهش حاضر بررسي تطبيق قاعده فقهي لاضرر بر ترويج يوگا مي‌باشد. اين تحقيق از گونه تحقيقات توصيفي و تحليلي و روش گردآوري مطالب و اطلاعات در اين تحقيق كتابخانه‌اي (اسنادي) است و در تحقيق حاضر از فيش‌برداري استفاده شده است.در تطبيق قاعدۀ «لاضرر» بر يوگا بيان مي شود كه هم احتمال ضرر مادي وجود دارد و هم ضرر معنوي. طبق قاعدۀ لاضرر، انجام يوگا در فقدان اساتيد مجرب مي‌تواند آسيب‌هاي بدني قابل‌توجهي را متوجه افراد نمايد. به‌احتمال عقلايي در يوگا و ترويج آن در جامعه ضررهاي متعدد معنوي، ديني، فرهنگي، اجتماعي و فكري معتبر است. از ديگر موارد تطبيق قاعده اين است كه فرد يوگي اهل جهاد و مبارزه با دشمن نيست، چون دنبال كسب آرامش است و چنين فردي دنبال جهاد في سبيل الله و مبارزه با دشمنان اسلام نمي‌رود. همچنين بر اساس اصل «اهيمسا».يوگي نبايد هيچ‌گونه آسيبي به ديگران و حيوانات وارد بياورد (بطور مطلق)، و اين اصل مخالف اصل جهاد و مبارزه با دشمنان اسلام و متجاوزان به سرزمين و كشتن محاربان است.