گونه‌شناسي و تحليل پايداري لرزه‌اي طاق‌هاي شهر تاريخي ماسوله

طاق‌ها از كارآمدترين ابداعاتي هستند كه معماران براي پوشش سقف‌ها، دهانه‌هاي وسيع و همچنين به‌عنوان عناصر تزئيناتي در بناهاي مختلف از آن‌ها بهره برده‌اند. هدف پژوهش، گونه‌شناسي و نحوه عملكرد طاق‌هاي شهر تاريخي ماسوله در هنگام وقوع زلزله است. سؤالات پژوهش بدين شرح است: در معماري شهر تاريخي ماسوله از چندين گونه مختلف طاق استفاده‌شده است؟ كدام‌يك از طاق‌هاي ماسوله در هنگام وقوع زلزله از عملكرد سازه‌اي مناسب‌تري برخوردار هستند؟ روش تحقيق، به‌صورت مطالعات ميداني است و جهت تحليل مقاومت زلزله‌اي طاق‌هاي ماسوله از نرم‌افزار المان محدود آباكوس 2022 و اطلاعات زلزله‌هاي شهرهاي؛ بم (سال 1382)، رودبار منجيل (سال 1369) و طبس (سال 1357) استفاده‌ شده است. نتايج پژوهش نشان‌دهنده آن است؛ شهر تاريخي ماسوله داراي 19 طاق است و طاق‌هاي پنج او هفت تند و كند رايج‌ترين گونه‌‌هاي طاق هستند. روش ساخت طاق به‌صورت رومي رايج‌ترين روشي است كه در معماري ماسوله به‌كار گرفته‌شده است. نتايج پژوهش نشان‌دهنده آن است؛ 78 درصد از طاق‌هاي ماسوله داراي ظرفيت مناسب سازه‌اي در برابر زلزله هستند و محله‌هاي كشه‌سر با 37 درصد و محله خانه‌بر با 21 درصد داراي بيش‌ترين طاق‌ها و محله ريحانه‌بر با 10 درصد داراي كم‌ترين ميزان به‌كارگيري طاق‌ در ماسوله هستند. همچنين نتايج تحليل‌هاي زلزله‌اي طاق‌هاي 19گانه ماسوله نشان‌دهنده آن است؛ قوس هفت او پنج كند كه به‌صورت روش آجرچيني رومي واقع در محله اسدمحله است، داراي ضعيف‌ترين عملكرد سازه‌اي در برابر زلزله بوده است و طاق چهل‌وپنج درجه‌اي با روش ساخت رومي واقع در محله مسجدبر، داراي مناسب‌ترين عملكرد سازه‌اي در شبيه زلزله‌اي بوده است.