بررسي رابطه ترس از كوويد-19 و بهزيستي روان‌شناختي با ميانجي ‌گري سرسختي روان‌شناختي و حمايت اجتماعي در دانشجويان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه ترس از كوويد-19 و بهزيستي روان‌شناختي با ميانجي‌گري سرسختي روان‌شناختي و حمايت اجتماعي در دانشجويان مقطع كارشناسي بود. اين مطالعه توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش كليه دانشجويان مقطع كارشناسي مشغول به تحصيل در دانشگاه شهيد چمران اهواز در سال 1399-1400 بودند كه از ميان آن‌ها 360 نفر با روش نمونه‌گيري چند‌مرحله‌اي انتخاب شدند. در اين پژوهش از ابزارهاي ترس از كوويد-19 مارتينز-لوركا و همكاران (2020)، پرسش‌نامه بهزيستي روان‌شناختي ريف (1989)، سرسختي روان‌شناختي كيامرثي و همكارن (1377) و حمايت اجتماعي واكس و همكاران (1986) براي جمع‌آوري داده‌ها استفاده شد. روابط مستقيم داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS-23 و AMOS-23 و روابط غيرمستقيم با استفاده از بوت‌استرپ مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد بين ترس از كوويد-19 با سرسختي روان‌شناختي، حمايت اجتماعي و بهزيستي روان‌شناختي رابطه منفي و معني‌دار وجود دارد (0/01˂‌p). همچنين نتايج نشان داد كه سرسختي روان‌شناختي و حمايت اجتماعي نقش ميانجي‌گر را ايفا مي‌كنند. با توجه به ارتباط معكوس بين ترس از كوويد- 19 و حمايت اجتماعي و سرسختي روان‌شناختي به نظر مي‌رسد وجود تمهيدات حمايتي از طرف خانواده و اطرافيان در زمان همه‌گيري كرونا ويروس ضروري باشد. همچنين مي‌توان با افزايش ويژگي سرسختي روان‌شناختي ميزان ترس از كوويد-19 را كاهش داده و بهزيستي روان‌شناختي افراد را افزايش داد.