رابطه علّي هوش معنوي و هوش اخلاقي با دلبستگي به خدا از طريق تصوير فرد از خدا در دانشجويان

هدف اين پژوهش، بررسي نقش واسطه‌اي تصوير فرد از خدا در رابطه بين هوش معنوي و هوش اخلاقي با دلبستگي به خدا در دانشجويان دانشگاه آزاد اهواز بود. جامعه آماري را كليه دانشجويان دختر و پسر در سطح كارشناسي و كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اهواز در سال تحصيلي 99-1398 تشكيل مي‌دادند كه به روش نمونه گيري در دسترس تعداد 168 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش عبارت از پرسشنامه‌هاي دلبستگي به خدا بك و مك دانلد، هوش معنوي عبدالله‌زاده و همكاران، هوش اخلاقي لينيك و كيل و تصوير فرد از خدا كلاين بودند. ارزيابي مدل پيشنهادي با استفاده از روش تحليل مسير انجام گرفت. نتايج پژوهش نشان داد تمام مسيرهاي مستقيم بجز مسير هوش اخلاقي به دلبستگي به خدا معني‌دار شدند. مسيرهاي غيرمستقيم نيز از طريق تصوير فرد از خدا با دلبستگي به خدا معني‌دار شدند. براساس نتايج اين پژوهش، الگوي پيشنهادي از برازش مطلوبي برخوردار است و گام مهمي در جهت شناخت عوامل مرتبط بادلبستگي به خدا در دانشجويان محسوب مي‌شود.