ارزيابي مدل ساختاري تبيين اختلالات رفتاري و هيجاني در كودكان آزارديده بر اساس انعطاف‌پذيري شناختي و تجارب نامطلوب دوران كودكي والدين با ميانجي ‌گري خودپنداره شخصي

پژوهش حاضر با هدف بررسي مدل ساختاري پيش‌بيني اختلالات رفتاري و هيجاني در كودكان آزارديده بر اساس انعطاف‌پذيري شناختي و تجارب نامطلوب دوران كودكي والدين با ميانجي‌گري خودپنداره شخصي انجام شد. اين پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي و با روش تحليل مسير است. 300 نفر از كودكان آزارديده مراجعه‌كننده به كلينيك مشاوره شاهد و ايثارگر شهر خرم‌آباد به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه‌هاي انعطاف‌پذيري شناختي دنيس و واندر وال، تروماي دوران كودكي برنشتاين و همكاران، علائم كودك و نوجوان گادو و اسپرافكين و مقياس خودپنداره كودكان پيرز و هريس را تكميل كردند. تحليل داده‌ها به كمك مدل‌سازي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم افزار Smart-PLS ورژن 3 انجام شد. نتايج تحليل مسير نشان داد 81.1 درصد از تغييرات واريانس اختلالات رفتاري و هيجاني كودكان توسط متغيرهاي پژوهش قابل پيش‌بيني است. همچنين، نتايج بيانگر اثر غيرمستقيم انعطاف‌پذيري شناختي و تجارب نامطلوب دوران كودكي والدين بر اختلالات رفتاري و هيجاني كودكان به واسطه نقش ميانجي‌گر خودپنداره شخصي بود. اين نتايج براي متخصصان بهداشت روان به ويژه روان‌شناسان خانواده و جامعه كه با قربانيان خشونت خانگي و خانواده‌هاي آنها كار مي‌كنند، مفيد است.