بررسي رابطه حمايت خودمختاري ادراك شده با انگيزش ورزشي و ميزان پرداختن به فعاليتهاي ورزشي دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر تهران با نقش ميانجي انگيزش خودمختاري و ترس از شكست

هدف از انجام دادن اين پژوهش، بررسي رابطه حمايت خودمختاري ادراك شده با انگيزش ورزشي و ميزان پرداختن به فعاليتهاي بدني دانش‌ آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر تهران با نقش ميانجي انگيزش خودمختاري و ترس از شكست بوده است. روش پژوهش از نظر اجرا توصيفي- همبستگي است و در دسته تحقيقات كاربردي قرار دارد. جامعه آماري پژوهش شامل همۀ دانش‌ آموزان پسر پايه اول دوره متوسطه اول شهر تهران به تعداد 142554 بود. حجم نمونه تحقيق 384 نفر بود كه به صورت خوشه اي تصادفي انتخاب شدند. ابزار پژوهش پنج پرسشنامه استاندارد انگيزش خودمختاري هگر و همكاران (2007)، ادراك حمايت خودمختاري بلك و دسي(2000)، انگيزش ورزشي پليتر و همكاران(2013)، ترس از شكست كونروي و همكاران(2002) و ميزان پرداختن به تمرينات ورزشي بك(1982) بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ ها، از مدل معادلات ساختاري استفاده شده است. مهم‌ ترين نتايج نشان داد كه حمايت خودمختاري معلم تأثيري مستقيم و مثبت بر انگيزش ورزشي و ميزان پرداختن به فعاليتهاي بدني دانش‌ آموزان دارد. انگيزش خودمختاري و ترس از شكست در رابطه حمايت خودمختاري معلم با انگيزش ورزشي و ميزان پرداختن به فعاليتهاي بدني نقش ميانجي دارد. بنابراين معلمان تربيت بدني مي ‌توانند از رفتارهاي حمايتي خودمختاري در زمينۀ انگيزش دانش‌ آموزان براي انتخاب در تصميم‌ گيريها بهره بگيرند و در كاهش ترس از شكست و افزايش انگيزش ورزشي دانش‌ آموزان براي پرداختن به فعاليتهاي بدني موفق باشند.