استنباط ولايت ‌فقيه از آيه اولي‌ الامراز منظر فريقين

آيه 59 سوره نساء كه از آن به آيه اولي‌الامر ياد مي‌شود، از مهم‌ترين ادلّه مشروعيت اطاعت در حوزه مرجعيت ديني و سياسي در قرآن است كه به مسئله رهبري امت اسلامي و اطاعت مطلق همه مسلمانان از آنان اختصاص دارد. بر اساس اين آيه، مؤمنين موظف هستند نزاع و مسائل مربوط به جنگ و صلح را به اولي‌الامر ارجاع دهند، درنتيجه آنان از وظايف و اختياراتي در حوزه اداره جامعه برخوردار هستند. ازآنجايي‌كه تعيين مصداق اولي‌الامر در نظام اداره جامعه اهميت بالايي دارد، بنابراين بايد محدوده اختيارات و نوع رابطه اولي‌الامر با رسول خدا(ص) و احكام حكومتي جامعه به‌درستي تبيين گردد. بر اين اساس مسئله اصلي اين پژوهش عبارت است از اينكه با توجه به آيه مذكور، ولي‌فقيه را مي‌توان مصداق اولي‌الامر دانست؟ در پاسخ به اين مسئله رويكرد مفسران شيعه  و اهل سنت متفاوت است؛ اما ازنظر برخي از آنان در زمان غيبت به سبب عدم دسترسي مستقيم به امام معصوم، واژه اولي‌الامر بر ولي‌فقيه جامع‌الشرايط نيز قابل صدق است. اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي درصدد بررسي مصاديق اولي‌الامر در آيه 59 سوره نساء است.