ادلۀ حجيت اجماع در مسائل اعتقادي از ديدگاه متكلمان

اجماع يكي از منابع دستيابي به احكام است كه احياناً در اعتقادات نيز مي‌تواند منبع باشد. در كتاب‌هاي كلامي دانشمندان اسلامي، شيعه و يا سني، براي اثبات بعضي از آموزه‌هاي اعتقادي، از دليل اجماع استفاده شده است، حال بايد ديد كه آيا اين اجماعات حجيت دارد؟ و ملاك اعتبار و محدوده حجيت آن كدام است؟اين تحقيق متكفل بررسي پاسخ سؤالات فوق از مهمترين مكاتب كلامي، يعني اماميه، معتزله، اشاعره و ماتريديه است. در اين تحقيق كه از نوع بنيادي است، سعي شده است با روش تحليلي و كتابخانه‌اي و با رويكرد استدلال عقلي و نقلي به تبيين ابعاد مختلف اجماع پرداخته شود. در اين نوشتار دلايل اقامه شده براي حجيت اجماع در مسائل اعتقادي مورد خدشه قرار گرفته است. مهم‌ترين نتايج به دست آمده در اين پژوهش عبارت است از اينكه: اصوليين اماميه و برخي اخباريين، حجيت اجماع را از باب عقل مي‌پذيرند، اشاعره حجيت اجماع را به روش نقلي مي‌پذيرند، اكثر معتزله و همچنين ماتريديه نيز حجيت اجماع را به روش نقلي مي‌پذيرند، در اين مقاله در دلايل اقامه شده خدشه وارد شده است، و قول مختار اين است كه: دليلي بر حجيت اجماع در مسائل اعتقادي وجود ندارد.