بررسي الگوي اسكلتي صورت در بيماران با نهفتگي دندان كانين و يا فقدان لترال فك بالا

مقدمه: فضاي ناشي از نهفتگي يا فقدان دندان‌هاي كانين و لترال فك بالا مي‌تواند منجر به مال‌اكلوژن و كرودينگ دندان‌ها شود. اين مطالعه با هدف بررسي الگوي اسكلتي صورت در بيماران با نهفتگي يا فقدان دندان‌هاي كانين و لترال فك بالا انجام شده است.مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي، تصاوير پانوراميك و لترال سفالومتري بيماران 10 تا 25 ساله در يك دوره پنج‌ساله بررسي شدند. بر اساس نهفتگي كانين فك بالا  و يا فقدان دندان لترال، 103 بيمار به عنوان گروه مورد انتخاب شدند. گروه شاهد شامل 103 بيمار بدون اين ناهنجاري‌ها بودند. پس از تريسينگ سفالومتري، بر اساس مقادير SNA ،SNB ، ANB، انواع كلاس اسكلتي مشخص گرديد. وضعيت ارتفاع عمودي صورت با مقدار Jarabak Index تعيين شد. براي تحليل متغيرهاي رسته‌اي از آزمون كاي-دو و براي متغيرهاي پيوسته از آزمون t مستقل استفاده شد. سطح معني‌داري 0/05 درنظر گرفته شد. يافته ها: بين دو گروه فقدان لترال و شاهد، زاويه SNA ( (P 0.001 و P= 0.02) ANB) تفاوت معني‌دار داشتند. بين انواع كلاس اسكلتي در دو گروه نهفتگي كانين و فقدان لترال و همچنين به تفكيك جنس ارتباط معني‌داري مشاهده نشد(P 0.05). در مجموع، كلاس اسكلتيII در گروه مورد و شاهد داراي بيشترين فراواني بود. در زير گروه فقدان لترال، الگوي اسكلتي كلاسIII در مردان بيشتر بود. عليرغم فراواني بيشتر ارتفاع صورتي بلند در گروه مورد و ارتفاع صورتي نرمال در گروه شاهد، ميانگين jarabak index در دو گروه اختلاف معني‌داري نداشت(P=0.441).نتيجه‌گيري: در اين مطالعه، شايع‌ترين الگوي اسكلتي كلاس II بود. در گروه با فقدان دندان لترال بالا، الگوي اسكلتي كلاس III در مردان شايع‌تر بود. همچنين تمايل به كوچكي فك بالا در بيماران با غيبت دندانهاي لترال بالا مشاهده شد.