مطالعه ي تعيين گرهاي اقتصادي - اجتماعي تاب آوري اجتماعي (مورد مطالعه: سرپرستان خانوار شهرستان رامهرمز)

با گسترش بلاياي طبيعي، انساني و پيامدهاي گسترده ي آنها ضرورت تقويت شاخص هاي تاب آوري اجتماعي در بين كنشگران اجتماعي بيش از پيش احساس مي‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسي جامعه‌شناختي تعيين‌گرهاي اقتصادي-اجتماعي تاب‌آوري اجتماعي در ميان سرپرستان خانوار شهرستان رامهرمز انجام شده است. جامعه آماري پژوهش را تمامي سرپرستان خانوار شهر رامهرمز مي‌دهند كه بر اساس آخرين سرشماري سال ۱۳۹۵ برابر با جمعيت حدود 127/20 خانوار مي‌باشد و 384 خانوار به عنوان حجم نمونه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. در تحقيق حاضر داده‌ها با استفاده از نرم افزار spss تجزيه و تحليل شده است. يافته هاي توصيفي تحقيق نشان داد كه ميزان تاب آوري اجتماعي در بين سرپرستان خانوار شهرستان رامهرمز در حد متوسط به بالا مي باشد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بين متغيرهاي جهت گيري مذهبي، سرمايه اجتماعي و تاب آوري اجتماعي رابطه مستقيم و معني داري وجود دارد. همچنين، بين متغيرهاي سرمايه اقتصادي و تاب‌آوري اجتماعي در ميان پاسخگويان رابطه معناداري ملاحظه نشد. نتايج تحليل رگرسيوني نشان داد كه متغيرهاي وارد شده در مدل (جهت گيري مذهبي دروني، سرمايه اجتماعي شناختي، جهت گيري بيروني مذهبي) 0.177 واريانس متغير وابسته را تبيين مي نمايند. با مقايسه‌ي ضرايب بتاها مي‌توان گفت كه متغير جهت‌گيري مذهبي دروني با ضريب بتا 0.233بيشترين تاثير را بر تاب آوري اجتماعي دارد.