طراحي مدل توانمندسازي عوامل فني و اجرايي در ورزش با رويكرد طرح‌هاي تركيبي

هدف اين پژوهش طراحي مدل توانمندسازي عوامل فني و اجرايي در ورزش با رويكرد طرح‌هاي تركيبي بود. روش پژوهش تركيبي اكتشافي دو مرحله‌اي از نوع ابزارسازي بود. روش پژوهش كيفي، مطالعه موردي كيفي و مشاركت‌كنندگان بالقوه شامل 20 نفر از متخصصان عضو هيئت‌علمي و عوامل فني و اجرايي تيم‌هاي ملي بودند. در بخش كمي روش پژوهش توصيفي- همبستگي بود جامعه‌ي آماري شامل كليه‌ي مربيان و كادر فني و اجرايي تيم‌هاي ملي چند رشته ورزشي منتخب در تمامي رده‌هاي سني و هر دو گروه خانم‌ها و آقايان بود كه تعداد آن‌ها 267 نفر مي‌باشد. نمونه‌ي آماري به دليل احتمال ريزش نمونه‌ها، كل‌شمار در نظر گرفته شد و نهايتاً تعداد 206 پرسش‌نامه به‌صورت صحيح عودت داده شد. ابزار مورد استفاده در بخش كمي، مقياس محقق ساخته براساس شبكه مضامين بخش كيفي بود. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آمار توصيفي و مدل معادلات ساختاري براي بررسي برازش مدل تحقيق استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه مقدار  tمربوطه هر عامل تأثير معناداري را دارد و برازش تمامي چارچوب مدل توانمندسازي عوامل فني و اجرايي در ورزش مورد تأئيد قرار گرفت. همچنين عوامل ارزش‌هاي اخلاقي با تأثير 0.830 مهم‌ترين عامل در چارچوب مدل توانمندسازي عوامل فني و اجرايي در ورزش مي‌باشد؛ بنابراين با توجه به‌ضرورت الگوي چارچوب مدل توانمندسازي عوامل فني و اجرايي در ورزش توصيه مي‌گردد كه مباحث مربوط به توانمندسازي مربيان و كادر فني و اجرايي مورد توجه مسئولين قرار گيرد.