جادوي مجاورت در اشعار محمدرضا شفيعي ‌كدكني مورد مطالعه (هزارۀ دوم آهوي كوهي)

زمينه و هدف: جادوي مجاورت يكي از شگردها و ترفندهاي زيبايي‌آفريني در فرماليسم است كه سبب برجسته سازي و بيان هنري كلام ميشود. شگردي كه به توازن هنري در ميان آواها و واجهاي كلام توجه مينمايد. جادوي مجاورت به دليل موسيقي پنهان، قدرت جذب پيام نهفته در كلام را افزايش داده و هماهنگي و توازن آوايي ميان كلمات را با نگاهي تازه مورد توجه قرار ميدهد. هدف اصلي اين جستار آن است كه به بررسي جادوي مجاورت بعنوان شگرد هنري در دفتر هزارۀ دوم آهوي كوهي از شفيعي‌كدكني بپردازد. روش مطالعه: روش مطالعۀ در مقالۀ پيش ‌رو به ‌شيوۀ توصيفي-تحليلي بر مبناي مطالعات كتابخانه اي و سندكاوي است. دامنۀ پژوهش مجموعه اشعار هزارۀ دوم آهوي كوهي است. يافته ها: جادوي مجاورت در شعر شفيعي‌كدكني در قالب آرايه هاي هنري از جمله واج‌آرايي، جناس، و استعاره نمود يافته است. نتيجه گيري: طبق نتايج تحقيق بيشترين ميزان بهره گيري از شگرد هنري جادوي مجاورت در مجموعۀ هزارۀ دوم آهوي كوهي در واج‌آرايي و بُعد معنايي القاي احساس و تقويت جنبه هاي موسيقايي شعر منعكس شده است.