مقايسه شيوه هاي بازنمايي عنصر شخصيت در رمانهاي شيوا ارسطويي و فريبا وفي بر مبناي رويكرد رئاليسم انتقادي «با تكيه بر رمانهاي خوف و ني نا، پرنده من، و رؤياي تبت»

زمينه و هدف: در ساختگرايي تكويني، از جهان‌بيني مطرح در متن به جهان‌بيني فردي نويسنده پي ميبريم و از جهان‌نگري نويسنده در نهايت، به جهان‌نگري گروه اجتماعي كه نويسنده در آن قرار دارد ميرسيم. ساختگرايي تكويني روشي ديالكتيكي است كه از متن به فرد و از فرد به گروه اجتماعي كه فرد جزئي از آن است ميرسد. عرصه رمان، عرصه تجلي درك، دريافت و شناخت نويسنده از كلّ جريان هستي و جامعه بشري يا دست‌كم عرصه سعي و تلاش نويسنده براي درك جهان و زندگي انسان و شايد عرصه اي براي مكاشفه زندگي و كشف دوباره انسان و رابطه انسان با زندگي است. در اين پژوهش ضمن تأكيد بر صورتبندي گلدمن از فرم و محتواي رمان در سه قسم، به مهمترين مسائل شخصيتهاي قهرمان در دو رمان «خوف» و «نينا» اثر شيوا ارسطويي و «پرنده من» و «رؤياي تبت» اثر فريبا وفي پرداخته شده است. پرداختن به قهرمان مسئله دار و شرح ويژگيهاي آنها از اهداف اصلي اين پژوهش است. روش مطالعه: اين پژوهش با روش توصيفي-تحليلي و با بهره گيري از آراي لوكاچ و گلدمن با تأكيد بر نظريه رئاليسم انتقادي انجام شده است. يافته ها: اغلب شاخصه هاي شخصيت مسئله دار، كه در نظريات لوكاچ و گلدمن بيان شده، در رمانهاي «خوف» و «ني نا» اثر شيوا ارسطويي و «پرنده من» و «رؤياي تبت» اثر فرببا وفي نيز نمود يافته اند. ارسطويي و وفي در اين رمانها، زندگي شخصيتهايي را روايت ميكنند كه با درك فاصله بين خود و جامعه، مسئله دار، بي آينده و معترض به وضعيت فعلي هستند. در اين آثار شخصيتهاي زن دچار نوعي گسست عاطفيند كه تحت تأثير نگاه جامعه و ايدئولوژي حاكم بر آن شكل گرفته است. نتيجه گيري: بحران هويت يكي از مؤلفه هاي اساسي در شكلگيري شخصيتهاي مسئله دار در هر چهار اثر است؛ مسائل اجتماعي، روابط عاطفي، گسست رفع ناشدني ميان قهرمان و جامعه، تعهدگرايي و مبارزه عليه ميانجيهاي تباهگر از شاخصه هاي غالب شخصيتهاي زنِ رمان امروز است.