بررسي و تحليل دلالتهاي ايدئولوژيك در داستان «طوبي و معناي شب» از شهرنوش پارسيپور

زمينه و هدف: زنان داستان‌ نويس در دهه هاي اخير آثار برجسته اي را در حوزۀ رمان معاصر فارسي خلق كرده اند كه دغدغه هاي اجتماعي را پيگيري ميكند و كاستيها و نيازهاي جامعه را بازتاب ميدهد. در اين بين، رمان «طوبي و معناي شب» از شهرنوش پارسيپور به دليل انعكاس تلاش شماري از زنان براي تغيير جايگاه اجتماعيشان از اهميت برخوردار بوده و بررسي آن جهت تبيين الگوهاي زنانه ضرورت مييابد. نويسنده سعي كرده است با آفرينش شخصيتهاي زن، به متغيرهايي چون گفتمان مسلط و مردسالار جامعه، جنسيت و دلالتهاي ايدئولوژيك بپردازد و جايگاه زنان را شرح دهد. به اين اعتبار، هدف و مسئلۀ پژوهش حاضر، بررسي متغيرهاي مذكور در اين رمان است. روش مطالعه: اين تحقيق به روش توصيفي-تحليلي و با استناد به منابع كتابخانه اي انجام شده است. محدوده و جامعه پژوهش، داستان «طوبي و معناي شب» از شهرنوش پارسيپور است. يافته ها:‌ اصليترين دلالتهاي ايدئولوژيك در اين داستان عبارت است از: «عرفان شرقي، اسطوره، جادو و خرافه»، «مفاهيم ديني و مذهبي»، و «مردسالاري». همچنين تنازع طبقاتي و شكلگيري نوعي تحول خواهي در عرصۀ فرهنگي و اجتماعي در كنشهاي شخصيتي چون طوبي، بازنمايندۀ تلاشهاي زنانه جهت برونرفت از شرايط تبعيض آميز جامعۀ مردسالار و رسيدن به استقلال هويتي است. نتيجه گيري: اين رمان عموماً از دغدغۀ پارسيپور در باب مسائل زنان، سلسله مراتب جنسيت و ايدئولوژيهاي حاكم بر زنان خبر ميدهد.