بررسي اسطورۀ باد در شعر سبك خراساني

زمينه و هدف: بنا بر كهنترين عقايد و باورهاي پيشين، هر يك از مظاهر طبيعت، خود بصورت ايزد درآمده اند. باد بعنوان يكي از عناصر مهم هستي، بخش نسبتاً زيادي از باورها و اساطير كهن ايراني را به خود اختصاص داده و اين باورها در فرهنگ و ادبيات ما نمود پيدا كرده است. هدف از اين پژوهش شناخت درست و دقيق كاركرد اسطورۀ باد در تصويرسازيهاي شاعران سبك خراساني و فهم هرچه بهتر شعر اين شاعران است. روش مطالعه: مقالۀ حاضر به شيوۀ توصيفي-تحليلي و با استفاده از ابزارهاي كتابخانه اي انجام شده است. با توجه به گستردگي اشعار سبك خراساني، آثار تعدادي از شاعران برجستۀ اين سبك مورد بررسي قرار گرفته است. يافته ها: كاركرد عنصر باد در اساطير و اشعار سبك خراساني به دو دستۀ منفي و مثبت تقسيم ميشود. از جمله ميتوان به ويژگيهاي مثبت «ايزد جنگ بودن باد»، «ارتباط آن با جان و نفس»، «حيات بخشي و زيبايي‌آفريني» و «تحرك و پويايي» باد اشاره كرد. كاركردهاي منفي اسطورۀ باد نيز شامل «ويرانگري و مخرب بودن»، و «سرمازا و مرگ آور بودن» است. نتيجه گيري: آنچه در اشعار فارسي بويژه در اشعار سبك خراساني -كه نسبت به ساير ادوار شعر فارسي به باورهاي ايراني قبل از اسلام نزديكتر است- با استفاده از عنصر باد تصوير شده، ريشه در باورها و انديشه هاي اساطيري دارد كه بر ذهن و ضمير ناخودآگاه شاعران نقش بسته بوده است و هرچه از اين دوره دورتر شده ايم، اين تصويرآفرينيها بصورت سنت ادبي درآمده است و ردّ پاي باورها و كاركردهاي اسطوره اي اين عنصر در برداشت ما از اين اشعار كمرنگتر شده است.