سبك‌شناسي سروده‎هاي سيد حسن غزنوي

زمينه و هدف: يكي از مهمترين زمينه هايي كه در سبك مطرح ميشود، مسئلۀ ساختار و شاخصه هاي زباني، ادبي و فكري يك اثر است. سيد حسن غزنوي از شاعران قرن ششم هجري است. هدف اصلي نگارندگان اين پژوهش، بررسي ويژگيها و شگردهاي سبكي اين شاعر در سه سطح زباني، ادبي و فكري است تا مهمترين شاخصه هاي سبكي اين شاعر مورد توجه قرار گيرد. روش مطالعه: اطلاعات مربوط به اين پژوهش با استفاده از شيوۀ كتابخانه اي و روش توصيفي-تحليلي فراهم آمده است، ضمن اينكه به جنبۀ آماري توجه شده و جدول بسامدي ترسيم شده است. يافته‎ها: زبان شعر سيد حسن غزنوي سـاده، بدون ابهام و پيچيدگي است و اوزان و قوافي و رديفهاي خوش‌آهنگ به كار برده است. در سطح ادبي ميتوان به مهارت شاعر در كاربرد انواع صور خيال بويژه تشبيه و تناسب اشاره كرد. در سطح فكري نيز ميتوان گرايش شاعر به عشق، مدح، حمد خداوند و ستايش اولياي دين، اندرز، عرفان، و بازتاب مسائل اجتماعي و تاريخي را مشاهده نمود. نتيجه گيري: نتيجۀ بررسي سبك ديوان حسن غزنوي بيانگر اين است كه شاعر در سطوح سه گانۀ زباني، ادبي و فكري بسيار موفق عمل نموده است. بيش از نيمي از ديوان سيد حسن غزنوي به قصيده اختصاص يافته است؛ بنابراين ميتوان وي را شاعري قصيده سرا به شمار آورد.