تحليل دگرگوني و باززايي نمادها، كهن‌الگوها و اساطير بومي و منطقه اي (جنوب ايران) در رمان «اهل غرق» منيرو رواني‌پور

هدف و زمينه:اسطوره ها معمولاً صورتي متفاوت از نظام اعتقادي و فكري بشر است كه در طي ساليان متمادي بجاي فرسوده شدن، همواره در حال نو شدن و دگرديسي هستند. در اين دگرديسي، عصارۀ نمادين و اسطوره گونۀ هر شيء و مفهومي در كنار كاركرد قديميش حفظ ميشود؛ اما با توجه به زندگي امروز و درك و دريافت متفاوت هر قوم و فرهنگ و زمانه اي، لباسي نو بر قامت مفاهيم اسطوره اي ديده ميشود. نويسندگان آثار داستاني بويژه رمانهاي معاصر، با بهره گيري از فرهنگ غني باستاني و مؤلفه هاي اسطوره اي، سعي در قوت و استحكام اين گونۀ ادبي داشته اند. پيوند دنياي مدرن امروز با مفاهيم بكر باستاني بويژه اسطوره، اصالت اثر را بيش از پيش تضمين ميكند. اين پيوند و تأثيرپذيري از دنياي نامحدود اسطوره گاه بصورت خودآگاه و گاه بصورت ناخودآگاه در آثار ادبي نمود پيدا ميكند. در اين پژوهش نمادها، كهن‌الگوها و اساطير بومي در رمان«اهل غرق» منيرو رواني‌پور مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. روش پژوهش: اين پژوهش گزارشي از يك پژوهش بنيادين، نظري و اسنادي است كه با روش توصيفي-تحليلي ميباشد. همچنين گردآوري داده ها ازطريق فعاليت كتابخانه اي صورت گرفته است. يافته ها :رواني‌پور در عرصۀ به كارگيري نمادها، كهن‌الگوها و اساطير در رمان اهل غرق زباني نمادين دارد و با بهره گيري از اين سه مؤلفه توانسته است، دغدغه ها و مشكلات جامعۀ موردنظر خود را به نمايش بگذارد. در اين رمان وجود كهن‌الگوها و اساطير، برگرفته ازعناصر طبيعي، موجودات و شخصيتهاي اسطوره اي بومي مانند بوسلمه، و پريان دريايي است. مهمترين مضمون اين رمان نمايش اعتقادات و باورهاي بومي مردم منطقۀ جنوب است. در اين رمان، خيال و رؤيا و و‌اقعيت درهم آميخته ميشود. نتيجه گيري: نتايج تحقيق نشان ميدهد كه رواني پور در «اهل غرق» از اسطوره شكني و بهره گيري از نماد استفاده كرده است و از اين طريق نويسندۀ اثر، اهميّت نقش اساطير را در بازنمايي زندگي و تاريخ اجتماع ايراني را مورد توجّه قرار داده است.