بازشناخت واقعيت‌گريزي و تحليل عنصر بزرگنمايي در اشعار شفيعي كدكني

زمينه و هدف: واقعيت‌گريزي، فرايندي زباني مبتني بر فرار از واقعيت است كه اغلب در آثار ادبي، بويژه شعر، جلوه گر ميشود. در كتب بلاغي سنتي فارسي، از واقعيت‌گريزي صحبتي به ميان نيامده؛ اما بتفصيل به يكي از ابعاد آن يعني بزرگنمايي در ذيل عناويني چون اغراق و مبالغه و غلو پرداخته شده است.دراين مقاله عناصر بزرگنمايي در شعر شفيعي كدكني بررسي شده است. روش پژوهش: روش اين پژوهش، توصيفي و تحليلي بر مبناي مطالعات كتابخانه اي است. جامعه آماري تحقيق، مجموعه اشعار «طفلي به نام شادي» ميباشد. يافته ها: نمونه هاي واقعيت گريزي در شعر شفيعي كدكني در سطح زباني و سطح ادبي، با بزرگنمايي ديده ميشود. در سطح زباني، با كاربرد صفت ها، قيدها، شبه جمله و در سطح ادبي با كاربرد تشبيه، استعاره، كنايه، تضاد، تناقض، تكرار در بيان مفاهيمي همچون توصيف پديده، وصف اندوه، بزرگنمايي كرده است. مهمترين ويژگي سبكي شعر او اين است كه وي با آميختگي سطح زباني و ادبي، به تلفيق شاعرانه دست يافته است. نتيجه گيري: واقعيت‌گريزي در اشعار شفيعي كدكني اغلب در بُعد بزرگنمايي بازتاب يافته است. بزرگنماييها در شعر شفيعي كدكني به كمك اسمها و صفتها و شبه جمله ها و قيدهاي خاص در تلاقي با آرايه هاي بياني و بديعي رخ داده اند و درهم‌آميختگي آنها با يكديگر سبب خيال‌انگيزي بيشتر، التذاذ هنري ژرفتر، عواطف و احساسات غليظتر و زيبايي دوچندان در خواننده شده است.