توسعه مالي و رابطه نوآوري-رشد اقتصادي در كشورهاي در حال توسعه

هدف اين پژوهش بررسي نقش توسعه مالي در ارتباط ميان نوآوري و رشد اقتصادي در كشورهاي در حال توسعه طي دوره زماني 2000-2019 مي باشد. براي اين منظور، از شاخص چندبعدي توسط مالي صندوق بين المللي پول استفاده شده است. علاوه بر اين، تعداد درخواست‌هاي ثبت اختراع به عنوان شاخص نوآوري و سرانه توليد ناخالص داخلي حقيقي به عنوان شاخص‌ رشد اقتصادي به كار گرفته شده اند. افزون بر اين، باز بودن تجاري و سهم خالص جريان سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي از توليد ناخالص داخلي به عنوان متغيرهاي كنترلي وارد مدل شده‌اند. نتايج حاصل از به‌كارگيري تكنيك گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) نشان مي‌دهند تأثير نوآوري بر رشد اقتصادي مثبت و معنادار است. از طرفي، اثر تعاملي توسعه مالي و نوآوري بر رشد اقتصادي منفي و به لحاظ آماري معنادار است. بنابراين، تأثير نوآوري بر رشد اقتصادي مستقل از سطح توسعه مالي نيست؛ به‌طوري كه با افزايش سطح توسعه مالي، تأثير مثبت نوآوري بر رشد اقتصادي تضعيف مي‌شود. بنابراين، توسعه مالي اثرات رشدي نوآوري را تضعيف مي كند. به عبارت ديگر، هر چه سطح توسعه مالي بالاتر باشد، يك واحد افزايش نوآوري موجب افزايش كمتري در رشد اقتصادي مي شود. علاوه بر اين، نتايج تجربي نشان مي‌دهند كه باز بودن تجاري و سهم خالص جريان سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي از توليد ناخالص داخلي تاثير مثبت و معني‌داري بر رشد اقتصادي دارند.