بررسي آزمايشگاهي تاثير دوده سيليس، مواد هوازا و نسبت آب به مواد سيماني بر ريز ساختار و دوام پوسته‌شدگي روسازي‌هاي بتني

پوسته‌شدگي در مجاورت نمك‌هاي يخ‌زدا يكي از چالش‌هاي اساسي دوام در روسازي‌هاي بتني در مناطق سردسير شناخته مي‌شود. در اين تحقيق اثر دوده سيليس و مواد هوازا در روسازي‌هاي بتني با سه نسبت آب به سيمان 0.35، 0.4 و 0.45 بر مقاومت فشاري، مقاومت الكتريكي و دوام بتن در برابر پوسته‌شدگي در مجاورت نمك يخ زدا بررسي شده و ساختار ميكروسكوپي با استفاده از روش تخلخل سنجي جيوه و تصاوير ميكروسكوپ الكتروني مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاكي از آن است كه بهترين عملكرد در آزمايش پوسته شدگي متلعق به نمونه حاوي دوده سيليس و مواد هوازا مي باشد. نتايج تخلخل‌سنجي جيوه نشان داد كه دوده سيليس ضمن اصلاح ريزساختار باعث كاهش حجم حفرات كل و شعاع حفره بحراني نسبت به طرح شاهد گرديده است و از سوي ديگر به علت فعاليت پوزولاني مناسب حجم حفرات كوچكتر از 10 نانو متر را افزايش داده است. تصاوير ميكروسكوپ الكتروني طرح ها حاكي از آن است كه دوده سيليس به علت فعاليت پوزولاني موثر باعث متراكم تر شدن ژل گرديد. تصاوير طرح هاي هوادار حاكي از تشكيل حباب هاي كروي ، پايدار و داراي توزيع يكنواخت مي باشد كه مشاهدات ريز ساختاري، يافته هاي ماكروسكوپي از جمله دوام پوسته شدگي، مقاومت فشاري و مقاومت الكتريكي را تاييد مي‌نمايد.