اثر فعالسازهاي قليايي ژئوپليمر بر مشخصات مكانيكي و دوام بتن هاي پوزولاني

بهره گيري همزمان از پوزولان ها و ژئوپليمرها جهت بهبود مشخصات بتن، يكي از حوزه هاي نسبتاً جديد فناوري بتن محسوب مي گردد. در اين پژوهش از پوزولان هاي سرباره و زئوليت به عنوان جايگزين بخشي از سيمان در بتن استفاده گرديد. همچنين براي كاهش اثرات منفي ناشي از درصدهاي بالاي جايگزيني پوزولان ها و بررسي اثرات متقابل آنها ، از فعالساز قليايي استفاده شد. بر اساس نتايج آزمون هاي تعريف شده، مشخص گرديد كه افزودن فعالساز به بتن حاوي پوزولان در بازيابي بخشي از افت مشخصات ناشي از مصرف بالاي پوزولان، نقش چشمگيري داشت. با افزودن فعالساز به طرح حاوي 60% سرباره، افزايشي به ميزان 52.1% در مقاومت فشاري و 44.7% در مقاومت الكتريكي براي سن 28 روز مشاهده شد. همچنين طرح حاوي 60% زئوليت كه بيشترين افت مقاومت فشاري را با 59.3% كاهش داشت، منجر به بهبود خواص عايق حرارتي بتن تا 14.3% نسبت به طرح شاهد گرديد.