بررسي مقاومت Pull-Off بتن ژئوپليمري بر پايه سرباره كوره آهن گدازي و پودر زئوليت طبيعي

در اين مقاله اثر روش عمل آوري (دماي محيط (A)، اوون (O) و آب جوش (BW))، غلظت محلول سديم هيدروكسيد ( 8 و 12 مول در ليتر) و ضخامت ديسك (يعني 1، 2 و 3 سانتي متر) در مقاومت Pull-Off بتن ژئوپليمري بر پايه سرباره كوره آهن گدازي و پودر زئوليت طبيعي مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه مقدار مقاومت Pull-Off به‌دست‌آمده از ديسك با ضخامت 3 سانتي‌متر به‌طور ميانگين 2.6 درصد بيشتر از مقدار به‌دست‌آمده از ديسك با ضخامت 2 سانتي‌متر است. اين بدان معناست كه ديسك‌هاي با ضخامت‌هاي 2 و 3 سانتي‌متر مقادير تقريباً برابري از مقاومت Pull-Off را نتيجه داده‌اند. علاوه بر اين، مقدار مقاومت Pull-Off به دست آمده از ديسك با ضخامت 2 سانتي متر به طور متوسط 28.4٪ بيشتر از مقدار به دست آمده از ديسك به ضخامت 1 سانتي متر است. بر اساس نتايج به‌دست‌آمده از ديسك با ضخامت 2 سانتي‌متر: الف) نسبت مقاومت Pull-Off بدست آمده از نمونه‌هاي عمل آوري شده در آب جوش و اوون به نمونه عمل آوري شده در دماي محيط به‌ترتيب برابر با 1.383 و 1.089 به‌دست آمده است. ب) با جايگزيني 20% وزن سرباره كوره آهن گدازي با پودر زئوليت طبيعي، مقاومت Pull-Off به طور متوسط 16.29٪ كاهش مي يابد. ج) با افزايش غلظت محلول سديم هيدروكسيد از 8 به 12 مول در ليتر، مقدار مقاومت Pull-Off به طور متوسط 14.48٪ افزايش مي يابد. بر اساس نتايج بدست آمده، يك رابطه غيرخطي قوي بين مقاومت فشاري و مقاومت Pull-Off بتن ژئوپليمري وجود دارد.