ارزيابي مشخصات ملات هاي خودتراكم حاوي ميكروسيليس، زئوليت و پليمر فوق جاذب در حالت تازه و سخت شده

شناخت دقيق تر از خصوصيات ملات هاي خودتراكم كه داراي كاربردهاي گسترده اي در پروژه هاي عمراني هستند امري ضروري است. امروزه مطالعات گسترده اي در اين زمينه صورت مي گيرد. در پژوهش حاضرتأثير دو پوزولان ميكروسيليس و زئوليت و همچنين افزودني پليمر فوق جاذب (SAP) به منظور سنجش اثرات آنها بر ملات خودتراكم مورد مطالعه قرارگرفت. در اين تحقيق 17 طرح اختلاط با درصدهاي مختلف افزودني ساخته شد. آزمون سرعت گيرش ملات، گرماي هيدراتاسيون و همچنين آزمون هاي مقاومت فشاري و مقاومت الكتريكي در سنين مختلف انجام شدند. نتايج نشان داد نمونه هاي حاوي ميكروسيليس نسبت به زئوليت، بهبود كيفيت قابل توجهي را به نمايش گذاشتند. با استفاده از آناليز اقتصادي مشخص شد درصدهاي بالاي SAP هزينه ساخت را به طرز چشمگيري افزايش مي دهد. همچنين در آناليز نرم افزاري دوام، كاربرد 10% وزني دوده سيليسي جايگزين سيمان، افزايش عمر مفيد را تا 86 سال به دنبال داشت.