بررسي نفوذپذيري، جذب‌مويينه آب و كاهش‌وزن در بتن ژئوپليمري حاوي سرباره‌‌ كوره‌ آهن گدازي، نانوسيليس و الياف پلي‌اولفين

عوارض محيط‌زيستي و مصرف بالاي سوخت‌هاي فسيلي در فرايند توليد سيمان معمولي موجب گرديد تا دانشمندان به‌فكر يافتن ماده اي جايگزين براي سيمان در بتن باشند، در اين راستا در چند دهه اخير توليد بتن ژئوپليمري به‌عنوان ماده‌اي نوين در صنعت سازه‌اي مورد توجه محققين قرار گرفت، در توليد اين نوع از بتن مواد آلومينوسيليكاتي و محلول قليافعال جايگزين سيمان و آب مي‌شود و بتني با مقاومت و استحكام فراتر از بتن معمولي را توليد مي‌نمايند. در اين مقاله به بررسي آزمايشگاهي خواص دوام بتن ژئوپليمرسرباره‌اي حاوي0 الي 8 درصد نانوسيليس و 1 الي 2 درصد الياف پلي‌اولفين پرداخته شده است، نمونه‌هاي بتني ساخته‌شده در سنين 7 و90 روزه تحت آزمون‌هاي نفوذپذيري آب، جذب‌مويينه آب و كاهش وزن قرار گرفتند، همچنين به‌منظور بررسي ريزساختاري نمونه‌ها از طيف‌سنجي XRF و XRF استفاده گرديد. نتايج حاصله حاكي از بهبود عملكرد نمونه‌هاي بتني با افزودن نانوذرات سيليس و الياف پلي‌اولفين نسبت به نتايج حاصل از بتن حاوي سيمان پرتلند بود، بررسي‌هاي ريزساختاري نيز نتايج بدست آمده را مورد تاييد قرار داد. بهترين عملكرد در نتايج آزمون‌هاي نفوذپذيري و جذب‌مويينه آب متعلق به سن عمل‌آوري 90 روزه بتن ژئوپليمري (حاوي 8% نانوسيليس و 2% الياف) بود كه به‌ترتيب به‌ميزان 56% و 65% بهبود را نسبت به بتن كنترل به‌خود اختصاص داد و نمونه بتن ژئوپليمري حاوي 92% سرباره و 8% نانوسيليس داراي كمترين مقدار كاهش وزن به‌ميزان 6% بعد از اِعمال حرارت بالا را كسب كردند.