ارزيابي مقاومت پيوستگي آرماتورهاي پليمري تقويتي الياف شيشه در تيرهاي بتن‌آرمه

عملكرد سازه هاي بتني متاثر از انتقال نيرو بين آرماتور و بتن است كه به عوامل زيادي مانند مقاومت بتن، تنش تسليم آرماتور، هندسه آج ها، قطر آرماتور، پوشش بتن و طول پيوستگي وابسته است. در سال‌هاي اخير استفاده از مصالح پليمري تقويت‌شده به دلايلي از قبيل سهولت كاربرد و نتايج مناسب در سراسر دنيا رواج يافته است. در اين پژوهش، اثر عوامل مختلف بر مقاومت پيوستگي آرماتورهاي پليمري تقويت شده با الياف شيشه، استفاده شده در تيرهاي بتني، بررسي و دقت روابط پيشنهاد شده توسط آيين نامه ها و محققين مختلف مورد ارزيابي قرار مي گيرد. براي بررسي اثر عوامل مختلف بر مقاومت پيوستگي آرماتورهاي پليمري، نتايج 43 آزمايش انجام شده توسط محققين مختلف استفاده شده است. عوامل مورد بررسي بر ظرفيت پيوستگي شامل اثر شكل سطحي آرماتور، مقاومت فشاري بتن، ميزان پوشش بتن روي آرماتور، طول وصله و وجود آرماتورهاي جانبي (خاموت) مي باشد. پس از بررسي اثر عوامل مختلف، دقت روابط ارائه شده توسط آيين‏نامه‏ها و محققين در تعيين مقاومت پيوستگي براي اين نتايج آزمايشگاهي مورد ارزيابي قرار گرفت و ميزان دقت و انحراف معيار هر رابطه در تخمين نتايج بررسي گرديد. نتايج نشان دادند كه افزايش مقاومت فشاري بتن در نمونه هاي بدون مهار جانبي، سبب افزايش مقاومت پيوستگي مي‏شود و در نمونه هاي داراي مهار جانبي تاثيري بر روي مقاومت پيوستگي ندارد. همچنين، غالب روابط موجود مقدار تنش پيوستگي را بيشتر از مقادير به دست آمده از آزمايش‌ها تخمين مي زنند كه مي تواند سبب گسيختگي هاي ناشي از عدم پيوستگي شود.