طراحي مدل‌ پايداري كسب‌وكار در صنعت خودرو ايران

زمينه و هدف: امروزه پايداري به عنوان نوعي الزام براي كسب‌وكارها تلقي مي‌شود. سازمان‌ها براي تداوم فعاليت‌شان در محيط پويا و پيچيده‌ تجاري كنوني نيازمند داشتن مدلي مناسب هستند. بر اين اساس در پژوهش حاضر به طراحي مدل پايداري كسب‌وكار در صنعت خودرو ايران پرداخته مي‌شود.روش‌شناسي: پژوهش حاضر از لحاظ هدف توسعه‌اي، از لحاظ ماهيت، اكتشافي و از لحاظ نوع داده‌ها يك پژوهش آميخته است. الگوي مفهومي پايداري كسب‌وكار در بخش كيفي با استفاده از روش فراتركيب شناسايي شد. الگوي پژوهش در بخش كمي توسط داده‌هاي پرسشنامه با مدل‌سازي معادلات ساختاري و تحليل عاملي تأييدي مورد آزمون قرار گرفت. جامعه‌ آماري در بخش كيفي شامل مقالات و گزارش‌هاي پژوهشي پايگاه‌هاي علمي معتبر در بازه زماني 2002 تا2021 و 1390 تا 1400 بود. جامعه‌ آماري تحقيق در بخش كمي شامل كارشناسان و خبرگان صنعت خودرو ايران بود و تعداد 255 نفر به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. داده‌هاي كيفي با استفاده از الگوي هفت مرحله‌اي سندلووسكي و بارسو و داده‌هاي كمي در نرم افزار ليزرل و با تكنيك مدل سازي معادلات ساختاري تحليل شدند.  يافته‌ها: بر اساس تحليل داده‌ها، ابعاد اصلي پايداري كسب­وكار در سه مقوله زيست محيطي(با 6 مفهوم و 40 كد)، اجتماعي(با 8 مفهوم و 45 كد) و اقتصادي(با 3 مفهوم و 19 كد) دسته‌بندي شدند. همچنين، يافته‌هاي كمي حاصل از تحليل عاملي تأييدي مرتبه اول و دوم نشان داد كه بارهاي عاملي تمامي متغيرهاي مدل و مقدار معناداري آنها  بيشتر از سطح قابل قبول ‌است.نتيجه‌گيري: دستيابي به پايداري كسب‌وكار در صنعت خودرو مستلزم توجه به سه مقوله اقتصادي، زيست محيطي و اجتماعي است. مديران صنعت خودروسازي مي‌توانند راهبردهاي  پايداري كسب و كار را با تمركز بر شاخص‌هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي تدوين و اجرا نمايند.