تاثير انعطاف‌پذيري استراتژيك و رهبري ديجيتال بر تحول ديجيتال و نوآوري اكتشافي با نقش ميانجي جهت‌گيري كارآفريني ديجيتال

زمينه و هدف: ظهور فناوري هاي نوين در عصر ديجيتال، سبب دگرگوني در فضاي كسب وكارهاي امروزي شده و فرصتي براي نوآوري به ارمغان آورده است. از اين رو سازمان ها براي حفظ بقاي خود ملزم به همگام شدن با اين تغييرات هستند. لذا هدف پژوهش حاضر ارزيابي تأثير انعطاف‌پذيري استراتژيك و رهبري ديجيتال بر تحول ديجيتال و نوآوري اكتشافي با نقش ميانجي جهت‌گيري كارآفريني ديجيتال است.روش‌شناسي: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش يك پژوهش توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش شامل ۱۸۰ شركت فعال در پارك علم و فناوري و مراكز رشد و نوآوري استان آذربايجان غربي بود و بر اساس جدول مورگان، تعداد ۱۲۳ شركت به عنوان نمونه انتخاب و پرسشنامه‌ها نيز به روش غيرتصادفي در دسترس توزيع و تكميل گرديد. به منظور تجزيه وتحليل داده ها از نرم افزار اس پي اس 26 و اسمارت پي ال اس 4 استفاده شد.يافته‌ها: بر اساس آزمون فرضيه ها، تأثير مستقيم رهبري ديجيتال و انعطاف پذيري استراتژيك بر تحول ديجيتال و نوآوري اكتشافي تأييد شد. همچنين اثر رهبري ديجيتال از طريق جهت گيري كارآفريني ديجيتال بر نوآوري اكتشافي نيز مورد تأييد قرارگرفت.نتيجه‌گيري: موفقيت در حوزه تحول ديجيتال به طور مستقيم با ويژگي ها و قابليت هاي رهبران سازمان مرتبط است. رهبران سازمان با ايجاد شرايط لازم براي فرهنگ نوآوري و تغيير پايدار در سازمان، نقش به سزايي در موفقيت و پايداري سازمان در عصر تحول ديجيتال دارند. در فرايند تحول ديجيتال، تنها استفاده از فناوري هاي ديجيتال براي هدايت سازمان جهت دستيابي به اهداف كافي نيست، بلكه اين رهبري ديجيتال است كه به عنوان آغازگر و پيشگام تحول ديجيتال ايفاي نقش مي كند.