وضعيت فراواني اعمال جراحي زيبايي در ايران: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: با توجه به روند فزاينده اعمال جراحي زيبايي، ضروري است رويكردي متفاوت جهت ارائه اين خدمات در پاسخ به نيازهاي جامعه اتخاذ گردد. هدف اين مطالعه، تعيين وضعيت ارائه خدمات جراحي زيبايي در ايران از نظر توزيع فراواني بر حسب نوع عمل و ساير ويژگي ها بود. روش‌ كار: مطالعه حاضر، مطالعه‌اي توصيفي بود. با مراجعه به مركز مديريت آمار و فناوري اطلاعات وزارت بهداشت، داده‌هاي ثبت‌شده در پرونده‌هاي پزشكي سيستم اطلاعات بيمارستان‌هاي مرجع جراحي زيبايي از قبيل نوع پذيرش، وضعيت هنگام ترخيص، ميانگين هزينه، ميانگين مدت اقامت، نوع مركز به لحاظ مالكيت و مشخصات جمعيت‌شناختي متقاضيان جراحي زيبايي، در بازه زماني دي ماه 1397 لغايت خرداد 1400، استخراج شد. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Excel و آمار توصيفي (فراواني، درصد و ميانگين) انجام شد.نتايج: در مطالعه‌ حاضر، در ازاي 56 كد اعمال جراحي زيبايي، تعداد ۶۲۳۸۷ جراحي انجام شده بود. مالكيت اكثر مراكز ارائه اينگونه خدمات دولتي (79/7‌%) بود. انجام جراحي زيبايي در ميان زنان (73/9%)، افراد داراي مليت ايراني (97/7%)، متاهل (40/6‌%) و در بازه سني 1۶-4۵ سال (82/7‌%) بيشتر بود. بيشترين فراواني اعمال جراحي زيبايي مربوط به زيبايي بيني (حدود ۶۰%) و بيشترين و كمترين ميانگين هزينه و مدت اقامت به ترتيب به سپتورينوپلاستي (جراحي همزمان بيني و انحراف آن) و بلفاروپلاستي پلك تحتاني (جراحي پلك پايين) مربوط بود. نتيجه‌گيري: با توجه به ميانگين هزينه اعمال جراحي، نحوه تأمين مالي و چارچوب ارائه اين خدمات، بايستي با دقت و شفافيت بيشتري مشخص گردد. همچنين پيش از هرگونه تصميم‌گيري در اين حوزه، بايستي سياست‌ها به لحاظ كارايي، اثربخشي و تطابق فرهنگي بررسي شود.