تبيين جامعه شناختي رابطه هوش فرهنگي و سلامت اجتماعي در بين شهروندان شهر ياسوج

زمينه و هدف: اين تحقيق با هدف پاسخگويي به اين سوال مطرح شده است كه آيا هوش فرهنگي به عنوان سازه‌اي كه قابليت انطباق افراد با محيط‌ها و فرهنگ‌هاي جديد را مي‌سنجد مي‌تواند بر عملكرد اجتماعي افراد و برقراري ارتباط سالم با ديگران و يا به تعبيري سلامت اجتماعي آنها اثر بگذارد يا خير.روش كار: اين تحقيق در بين شهروندان بالاي ۱۵ سال شهر ياسوج با روش كمي و شيوه پيمايشي و با استفاده از ابزار پرسشنامه در نمونه اي ۳۸۰ نفري كه به شيوه تصادفي چند مرحله اي انتخاب شده‌اند انجام شده است.نتايج: يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد سطح هوش فرهنگي و سلامت اجتماعي جامعه مورد مطالعه، از سطح متوسط بالاتر است. نسبت سلامت اجتماعي و هوش فرهنگي مردان و زنان تفاوت معناداري ندارد. هوش فرهنگي و سلامت اجتماعي در بين متاهلين در مقايسه با مجردها ميانگين بالاتري دارد. هرچند بين سن و سلامت اجتماعي رابطه وجود ندارد اما رابطه آن با هوش فرهنگي مثبت هست. آزمون فرضيه‌ها نشان داد ابعاد مختلف هوش فرهنگي با سلامت اجتماعي ارتباطي مستقيم و مثبت دارند و هوش فرهنگي با ضريب رگرسيون استانداردي برابر با 0.372 مي‌تواند نزديك به 14% از تغييرات سلامت اجتماعي را تبيين كند. ضمن اينكه سن اثر مداخله اي بر رابطه اين دو متغير ندارد.نتيجه گيري: در مجموع نتيجه‌اي كه مي‌توان از اين تحقيق گرفت اين است كه افراد به واسطه داشتن هوش فرهنگي بهتر مي‌توانند ساير افراد وديدگاهشان را بيشتر درك كرده، تحمل كنند و همين امر عملكرد آنها را در جامعه و در تعامل با ديگران بهبود مي بخشد و بر سلامت اجتماعي آنها اثر مثبتي مي‌گذارد.