بررسي عددي روند تأثير سناريوهاي تركيبي كاهنده نشت بر عملكرد هيدروليكي بدنه سد البرز

از مسائل مهم در طراحي سدها پديده تراوش از سد است. اگر جريان آب در سدها كنترل نگردد باعث بروز مشكلات مي‌شود كه منجر به شكست سد مي‌گردد. در تحقيق حاضر به بررسي مدل‌سازي عددي تراوش پرداخته شده و اثرات سيستم‌هاي آب‌بند در فونداسيون و بدنه سد خاكي در سناريو‌هاي مختلف تحت جريان ماندگار مورد بررسي قرار گرفته است. در  اين پژوهش شرايط مختلف از بهينه‌ترين حالت تا بحراني‌ترين شرايط موجود براي آب‌بندي لحاظ گرديده است. المان‌هاي آب‌بندي مورد بررسي شامل پتوي رسي، زهكش و پرده‌ رسي در فونداسيون است. در حالت كلي با تركيب انواع المان‌هاي تعريف شده و بدون در نظر گرفتن ابعاد هندسي آنها تأثيرات تركيبي مطالعه شده است. با توجه به نتايج حاصل از تحليل در پژوهش حاضر، تنوع در نوع سيستم‌هاي كاهش نشت جريان در سناريو‌ها، تاثير به‌سزايي در كاهش جريان در داخل بدنه سد و فونداسيون دارد. روند دبي نشت با افزايش ارتفاع از كف فونداسيون روند صعودي داشته و در محدوده 38 متر تا 46 متر از ارتفاع، حداكثر بوده و مجدداً روند نزولي به‌خود مي‌گيرد. نتايج نشان داد كه تركيب زهكش، پتوي رسي و پرده ‌رسي مي‌تواند به‌طور ميانگين موجب كاهش 83 درصدي سرعت جريان، 15.5 درصدي دبي نشت جريان و 9.5 درصدي از بار آبي در پائين‌دست سد گردد. اين تركيب در مقايسه با ساير سناريوها نقش اصلي كاهندگي را داشته و پايداري سد را تأمين مي‌نمايد.