ارزيابي ريسك اكولوژيكي فلزات سنگين در رسوبات تالاب‌هاي (شوره زار) ساحلي، مطالعه موردي: تالابهاي ساحلي خليج چابهار، اكوسيستم حرا

در اين مطالعه غلظت فلزات سنگين در آب و رسوبات در چهار ايستگاه تالاب چابهار بررسي شد. از شاخص خطر اكولوژيكي (RI)، شاخص بار آلودگي(PLI)  و شاخص انباشت زمين (Igeo) براي ارزيابي خطر اكولوژيكي فلزات سنگين در محيط رسوب استفاده شد. براي ارزيابي خطر اين فلزات براي سلامت انسان، از شاخص خطر (HI) براي دو گروه سني بزرگسالان و خردسالان استفاده شد. نتايج نشان داد كه بيشترين مقدار شاخص ريسك اكولوژيكي در ايستگاه 4 با مقدار 38.73 و كمترين مقدار در ايستگاه 1 با مقدار 36.21 رخ داده است. مقادير RI محاسبه‌ شده براي همه ايستگاه‌ها كمتر از 150 بود كه نشان‌دهنده اين است كه آنها در محدوده كم خطر قرار دارند. بيشترين مقدار شاخص بار آلودگي نيز در ايستگاه 4 با مقدار 0.59 رخ داد كه نشان مي‌دهد رسوبات هر چهار ايستگاه آلوده نبوده-اند. اما مقادير Igeo كمتر از صفر بود كه نشان مي‌دهد رسوبات مورد مطالعه در محدوده غيرآلوده قرار دارند. فقط ايستگاه 4 داراي Igeo بيشتر از صفر و كمتر از 1 براي كروم بود كه در محدوده غير آلوده تا متوسط به اين فلز قرار دارد. همچنين مقادير شاخص ريسك براي خردسالان و بزرگسالان در هر ايستگاه محاسبه شد. بيشترين مقدار براي خردسالان و بزرگسالان در ايستگاه 4 به ترتيب با مقادير 0.89 و 0.59 رخ داد. اگرچه مقادير HI كمتر از 1 مي‌باشد، خردسالان بيشتر از بزرگسالان در معرض خطر اين فلزات هستند. اين نتايج براي خردسالان كه قشر آسيب‌پذير جامعه هستند بسيار نگران كننده است