اثر شوري خاك بر معدني شدن نيتروژن در حضور و عدم حضور كلش گندم در سه خاك با كلاس بافتي متفاوت

اين مطالعه به‌منظور بررسي اثر شوري خاك بر معدني‌ شدن نيتروژن در حضور و عدم حضور كلش گندم درسه خاك با كلاس بافتي رسي، لومي و شني لومي در شرايط آزمايشگاهي بصورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با فاكتورهاي شوري (1، 10، 20 و 30 دسي‌زيمنس بر متر)، كلش گندم (صفر و 2 درصد وزني با 89.5=C/N) و زمان (روزهاي 2، 5، 12، 20، 28، 37، 46، 53، 64، 73، 85 و90) در 3 تكرار اجرا شد. نمونه‌ خاك‌هاي زراعي مناطق مختلف ايران بررسي و سه خاك با شوري پايين (1.1-0.84 دسي‌زيمنس بر متر) و كربن آلي كم (0.98-0.22 درصد) انتخاب شدند. آزمايش نتايج بدست آمده نشان داد كه در هر سه نوع خاك غلظت آمونيوم و نيترات در تيمار بدون كلش بيش‌تر از تيمار داراي كلش بود. در تيمار داراي كلش يك روند كاهشي اوليه در مقدار آمونيوم و نيترات براي هر سه خاك وجود داشت ولي پس از مدت زماني، مقدار آمونيوم و نيترات خاك روند افزايشي و بازگشت به مقدار اوليه را نشان داد. با افزايش سطح شوري خاك، مقدار آمونيوم خاك در خاك‌هاي رسي و شن لومي، افزايش يافت در حاليكه در خاك لوم كاهش يافت. مقدار نيترات در هر سه نوع خاك با افزايش سطح شوري، روند كاهشي نشان داد. بطوركلي يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد كه حضور كلش در خاك مي‌تواند اثرات منفي غلظت‌هاي بالاي نمك را بر معدني شدن نيتروژن تعديل كرده و از تلفات آن بكاهد.