آناليز شاخص‌ هاي ارزيابي فلزهاي سنگين آب سواحل جنوبي درياي خزر(پايش سال 1400)

درياي خزر به‌ عنوان بزرگ‌ ترين درياچه‌ جهان، از جنبه‌هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي، گردشگري و محيط زيستي داراي اهميت بسيار است. در همين راستا، پايش كيفيت آب سواحل جنوبي درياي خزر به منظور بررسي آن بر طبق استانداردهاي ملي و بين المللي و كنترل آلودگي‌هاي احتمالي نوار ساحلي ايران از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. بنابراين، كيفيت آب از نظر مقدار فلزهاي سنگين توسط مركز ملي مطالعات و تحقيقات درياي خزر با استقرار 14 ايستگاه در نوار ساحلي از ميانكاله تا آستارا مطالعه گرديد. در اين مطالعه غلظت عنصرهاي فلزي و غير فلزي سنگين و خطرناك در عمق‌هاي يك و هفت متر از ايستگاه فرح‌آباد تا ليسار و در دو عمق يك و چهار متر در ايستگاه‌هاي ميانكاله و آستارا با روش  ICP-MSاندازه‌گيري و شاخص‌هاي ارزيابي فلزات سنگين، شاخص درجه آلودگي، شاخص آلودگي فلزات سنگين و ضريب همبستگي اسپيرمن نيز بر طبق داده‌هاي غلظت محاسبه شد. نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد كه ميانگين غلظت فلزات سنگين و خطرناك (ppm 37/2),B (ppb 9/24)Ba و (ppb 3/18)Zn در عمق يك متر و (ppm 44/2),B (ppb 5/26)Zn و (ppb 5/17)As در عمق هفت متر بيشترين غلظت ثبت شده در ايستگاه‌هاي پايش مي‌باشند. با توجه به داده‌ها، بيشترين مقدار شاخص ارزيابي (1/58)، شاخص درجه آلودگي(5/96) و شاخص آلودگي (68/49) فلزات سنگين به ترتيب در عمق‌هاي هفت متر ايستگاه فرح‌آباد، عمق يك متر ايستگاه فريدونكنار و عمق يك متر ايستگاه ميانكاله بدست آمد.