تاثير كم‌آبياري و شوري آب آبياري بر خصوصيات شيميايي خاك در كشت ذرت دانه‌اي در سيستم آبياري قطره‌اي نواري

به‌منظور بررسي اثر سطوح مختلف شوري و كم‌آبياري در آبياري قطره‌اي نواري تك رديفه بر خصوصيات شيميايي خاك در كشت ذرت دانه‌اي، پژوهشي در مزرعه‌اي تحقيقاتي بخش مهندسي آب دانشكده كشاورزي دانشگاه شيراز در سال 1398 به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار به اجرا در آمد. چهار سطح شوري آب آبياري شامل شاهد 0.6، 2، 3.5 و 5 دسي‌زيمنس بر متر و سه سطح آبياري شامل آبياري كامل، 75 و 50 درصد آبياري كامل در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد كه افزايش شوري از 2 به 5 دسي‌زيمنس بر متر به‌ترتيب باعث افزايش 57، 58 و 61 درصد شوري عصاره اشباع خاك ، 35.76، 36 و 40 درصد غلظت يون كلرايد در خاك، 62، 60 و 66 درصد يون سديم در خاك و 49، 45 و 53 درصد نسبت جذبي سديم به-ترتيب در تيمار آبياري كامل، 75 و 50 درصد آبياري كامل شد. نتايج مربوط به رابطه بين شوري آب آبياري با خصوصيات شيميايي خاك شامل شوري عصاره اشباع خاك، غلظت كلرايد، پتاسيم، سديم در خاك و نسبت جذبي سديم، نشان داد؛ اعمال كم‌آبياري موجب كاهش شيب خط رگرسيون در مقايسه با آبياري كامل شد؛ بنابراين در شرايط كمبود آب از ديدگاه مديريت منابع آب و مديريت شوري خاك، تيمار 50 درصد آبياري كامل با شوري 2 دسي‌زيمنس بر متر با در نظر گرفتن آبشويي نمك براي جلوگيري از تجمع نمك در خاك توصيه مي‌شود.